Το όνομα του δίσκου, «Παντελώς χειροποίητα», δεν θα μπορούσε να εκφράσει με καλύτερο τρόπο το περιεχόμενό του. Δεκατρία τραγούδια γραμμένα από τον Παντελή Αμπαζή, έναν από τους «Δον Κιχώτες» στο χώρο του τραγουδιού, που όλοι, λίγο πολύ, τα έχουμε ακούσει (και σιγοτραγουδήσει) στο ραδιόφωνο. Ο Αμπαζής υπογράφει σε όλα τους στίχους, ενώ τη μουσική στα περισσότερα από αυτά. Ο στίχος του είναι ιδιαίτερα αισθαντικός, λιτός και άμεσος. Η μουσική του παραπέμπει στο ύφος του λαϊκού τραγουδιού των δεκαετιών του ’50 και του ’60. Αυτό που δίνει αξία στο δίσκο είναι η επιλογή του Παντελή Αμπαζή να προτείνει στίχους, που μας υπενθυμίζουν την έννοια της απλότητας (αποφεύγοντας παράλληλα την παγίδα του απλοϊκού και του λαϊκίστικου) και ήχους ανεπιτήδευτους, που πηγάζουν από (και συμπυκνώνουν) τη λαϊκή μουσική των πρώτων μεταπολεμικών δεκαετιών. Ακολουθεί έτσι τη δική του πορεία, μακριά από τις πάσης φύσεως Σειρήνες, αντιτάσσοντας το δικό του ήχο στο παντοδύναμο τραγούδι τους. Σύμμαχοί του στην προσπάθεια αυτή είναι οι πολύ καλές ερμηνείες του Παντελή Θαλασσινού (ο οποίος έχει επίσης γράψει τη μουσική για τρία από αυτά και έχει επιμεληθεί αρκετές ενορχηστρώσεις), του Γεράσιμου Ανδρεάτου, του Κώστα Μακεδόνα, της Ελένης Λεγάκη και άλλων τριών νέων τραγουδιστών. Ένας δίσκος «σπιτικός», «παντελώς χειροποίητος», φτιαγμένος με αγνά υλικά και πολύ πολύ μεράκι. Περιμένουμε συνέχεια!