Terror Twilight – Κριτική

ο ακατέργαστο υβρίδιο pop/punk μελωδιών, πειραματικών ήχων και θορύβου -σε αντιστοιχία με τους Pere Ubu, Sonic Youth, The Fall- αλλά και η προκλητική στιχουργική τους, ανέδειξαν τους Καλιφορνέζους Pavement σε σημαντική δύναμη της εναλλακτικής μουσικής σκηνής «lo-fi» στο ξεκίνημα της δεκαετίας του ’90. Το χαοτικό τους ντεμπούτο «Slanted And Enchanted» (1992) ακολούθησαν κυκλοφορίες με περισσότερη ζεστασιά, ποικιλία και ευρύτητα ύφους («Crooked Rain, Crooked Rain» 1994, «Wowee Zowee» 1995, «Brighten the Corners» 1997), που πιστοποιούσαν μια σταδιακή μετατόπιση του μουσικού οράματος των επικεφαλής Stephen Malkmus (φωνητικά, κιθάρα) και Scott Kannberg (κιθάρα) προς ηχητικά τοπία λιγότερο ιδιόρρυθμα και περιπλεγμένα, αν και η αισθητική εκζήτηση ή η πρόκληση του ανεξερεύνητου ποτέ δεν έπαψαν να είναι ουσιώδεις προτεραιότητες. Στα έντεκα τραγούδια του πρόσφατου «Terror Twilight» περιλαμβάνονται τα αναμενόμενα έντονα αρώματα folk και country(«Folk Jam»), εύθραυστες μπαλάντες («Major League»), φλερτ με το hard rock («Spit on A Stranger», «The Hexx»), ακόμη και ένα σχεδόν χορευτικό φινάλε («…And Carrot Rope»). Ο ήχος είναι πλήρης όσο ποτέ, με χαρακτηριστικά έντονη παρουσία που οφείλεται τόσο στην ηχογράφηση (είναι η πρώτη φορά που οι Pavement αξιοποιούν τις δυνατότητες ενός 24κάναλου στούντιο), όσο και στην παραγωγή του Nigel Godrich, που έχει στο ενεργητικό του δουλειές, όπως το «Mutations» του Beck και το «OK Computer» των Radiohead.