Όταν, το 1989 ο Ed Simons και ο Tom Rowlands ξεκίνησαν να βάζουν μουσική σε κλαμπ του Λονδίνου ως Dust Brothers, ούτε και οι ίδιοι μπορούσαν να φανταστούν την επιρροή που έμελλε να ασκήσουν στην παγκόσμια χορευτική σκηνή σταδιακά μέσα στην επόμενη δεκαετία. Υπήρξαν πρωτεργάτες της σκηνής electronica, η οποία γνώρισε δόξες στα ’90s διασκεδάζοντας τις μάζες και γλιτώνοντας τη μουσική βιομηχανία από πολλούς πονοκεφάλους, καθώς πρoσέφερε άμεσες λύσεις για ευρεία κατανάλωση. Οι επιρροές του ντουέτου απλώνονταν από τους ρυθμούς hip hop των Beastie Boys και των Public Enemy έως το indie rock των My Bloody Valentine και την πειραματική ηλεκτρονική μετρονομία των Cabaret Voltaire. Σύντομα αποφάσισαν να δοκιμάσουν τις δυνάμεις τους ως μηχανικοί ήχου, πετυχαίνοντας καλά remix σε υλικό των Prodigy, Charlatans, Primal Scream. To 1995 άλλαξαν το όνομά τους σε Chemical Brothers και κυκλοφόρησαν το επιδραστικό τους ντεμπούτο Exit Planet Dust, με ακόλουθα άλμπουμ το «Dig Your Own Hole» του 1997 και το «Brothers Gonna Work It Out» του 1998, που έκαναν διάσημο το χαρακτηριστικό μουσικό τους ύφος -ένα υπερκινητικό χαρμάνι από χορευτικές επιρροές rock και rap κατά τον ίδιο τρόπο λειτουργικό στις πίστες των κλαμπ, τα φοιτητικά δωμάτια και τις συναυλίες σε στάδια. Το φετινό «Surrender» παίρνει τη σκυτάλη με ανυποχώρητη ορμή. Ανοίγει με το «Music: Response», ένα κομμάτι με κοφτούς, επαναλαμβανόμενους ήχους από σίνθι που έρχονται κατευθείαν μέσα από το «Pocket Calculator» των Kraftwerk και συνεχίζει με έναν ποταμό από ηλεκτρονικές χροιές και αδρεναλίνη, που περιλαμβάνουν αναφορές στο techno του Ντιτρόιτ («Under The Influence»), το house («Got Glint?»), τους δυναμικούς ρυθμούς του funk («Orange Wedge»), τη νεοψυχεδέλεια (στην μπαλάντα «Asleep From Day» η Hope Sandoval των Mazzy Star γίνεται η νέα τους μούσα, παίρνοντας τη θέση που στο «Exit Planet Dust» είχε η Beth Orton), το folk-rock της δεκαετίας του ’60 («Dream On»), τους Beatles (στο «Let Forever Be» συμμετέχει ο Noel Gallagher των Oasis), ενώ περισσότερο επιθετικά είναι το «Out Of Control», που φιλοξενεί τον Bernard Sumner των New Order και τον Bobby Gilespie των Primal Scream, καθώς και το «The Sunshine Underground» με τα επικά ανακυκλούμενα beat και τα στροβιλώδη κίμπορντ. Συνολικά στο «Surrender» οι Chemical Brothers μάς φιλοδωρούν με μια απολαυστική και λειτουργική διεύρυνση του λεξιλογίου της electronica, κατάλληλη για χρήση και για κατάχρηση. Καταναλώστε άφοβα.