Οι Shack δεν αποτελούν παρά ένα μόνο κεφάλαιο της μουσικής ιστορίας του τραγουδιστή, κιθαρίστα και τραγουδοποιού Michael Head και του κιθαρίστα αδελφού του John, η οποία ξεκίνησε με τους Pale Fountains στο Λίβερπουλ το 1982, συνεχίστηκε με τους Shack μετά το 1988 (αποδίδοντας δύο LP, το «Zilch» του 1988 και το «Waterpistol» του 1995), για ένα σύντομο διάστημα επιβιβάστηκε στο όχημα των The Strands, και με το «H.M.S. Fable» επιστρέφει στους Shack ξανά. Ο Michael Head είναι μια από τις πιο αδικημένες μουσικές προσωπικότητες της Βρετανίας: παρά το αδιαμφισβήτητο ταλέντο του, μια απίστευτη διαδοχή από συγκυρίες και ατυχίες δεν του επέτρεψε να γνωρίσει την εμπορική επιτυχία την οποία στο διάστημα των δύο τελευταίων δεκαετιών απόλαυσαν διάφοροι πολύ λιγότερο προικισμένοι και ικανοί από αυτόν. Ίσως είναι γραφτό το ίδιο να συμβεί και με το νοσταλγικό «H.M.S. Fable». Το πρόβλημα του άλμπουμ αυτού έχει να κάνει όχι με το καθ’ όλα αξιόλογο περιεχόμενό του, όσο με τη χρονική στιγμή που κάνει την εμφάνισή του στην αγορά. Η μαστοριά με την οποία οι Shack χειρίζονται τις όμορφες μελωδίες, τις εντυπωσιακές ενορχηστρώσεις, τα συναρπαστικά χορωδιακά περάσματα, τα έγχορδα, την ψυχεδελική κιθαριστική pop, τις αναφορές στον Bacharach και τους Pink Floyd της εποχής του Barett, θα αρκούσε με το παραπάνω για να σκιάσει τη λάμψη των Stone Roses ή των Oasis (πόσο μάλλον των Mansun ή των Embrace), αλλά πριν από δύο τουλάχιστον χρόνια, πριν το άστρο της brit-pop δύσει και πριν η στιλιστική παλέτα στην οποία αναφερθήκαμε γίνει ντεμοντέ για τους ακροατές. Ωστόσο, επίκαιρο ή όχι, το «H.M.S. Fable» δεν παύει να περιέχει μικρούς θησαυρούς που εκβιάζουν τη διάκριση του κλασικού, σαν το διαμάντι σύνθεσης pop και ερμηνείας που λέγεται «Comedy» ή το καθηλωτικό «Daniella», ισάξιο με τις συγκινητικότερες στιγμές των Love.

Ειδήσεις Σήμερα: