The Real Thing – Κριτική

Ο Louis Hayes γεννήθηκε το 1937 στο Detroit της Πολιτείας Michigan. Ξεκίνησε να παίζει ντραμς από πολύ μικρός και, έφηβος ακόμη, ήταν επικεφαλής δικού του συνόλου. Σύντομα μετεγκαταστάθηκε στη Νέα Υόρκη, όπου έγινε μέλος του κουιντέτου του πιανίστα Horace Silver και συνεργάστηκε με τον John Coltrane και με άλλα κορυφαία jazz ονόματα της εποχής. Στα τέλη των ’50s άρχισε να παίζει με το σαξοφωνίστα Cannonball Adderley και στα μέσα της δεκαετίας του ’60 έγινε μέλος του τρίο του πιανίστα Oscar Peterson. Ακόλουθα ηγήθηκε δικών του συνόλων, συνήθως εξαμελούς σύνθεσης, δουλεύοντας μαζί με καλλιτέχνες όπως ο τρομπετίστας Freddie Hubbard, ο πιανίστας Kenny Barron, ο σαξοφωνίστας Junior Cook. Το Μάιο του 1977, σε συνεργασία με τους Woody Shaw (τρομπέτα), Rene McLean (σαξόφωνα), Ronnie Mathiews (πιάνο) και Stafford James (μπάσο), ο Hayes ηχογράφησε στη Νέα Υόρκη το άλμπουμ The Real Thing, για λογαριασμό της ετικέτας Muse. Η πρόσφατη επανακυκλοφορία του σε CD, από την εξειδικευμένη στο αντικείμενο 32 Jazz, θα χαροποιήσει τους jazz καθαρολόγους του ακουστικού αυτοσχεδιασμού καθώς παρουσιάζει το χαρισματικό ντράμερ του bebop και την παρέα του σε στιγμές μεγάλου ενθουσιασμού, με ερμηνείες οξυδερκείς και περιπετειώδεις, οι οποίες επιβεβαιώνουν εμφατικά τη φήμη ενεργητικότητας και ειρμού που συνοδεύει τα jazz γκρουπ με επικεφαλής ντράμερ. Καθώς στέκονται πίσω από τους υπόλοιπους ερμηνευτές, οι ντράμερ συχνά απολαμβάνουν δυσανάλογα μικρή αναγνώριση (ας θυμηθούμε την περίπτωση της συνεργασίας του τρομπετίστα Thad Jones με τον ντράμερ Mel Lewis στην Jazz Orchestra), αυτοί όμως είναι που με το ρυθμό τους αποκαλύπτουν την καρδιά της μπάντας.