Φαίνεται ότι οι ηχητικοί θησαυροί του αρχείου της Ελληνικής Ραδιοφωνίας εξακολουθούν να παίρνουν το δρόμο προς τη δημοσιοποίησή τους. Έτσι, το ένατο CD της σειράς “Αρχείο Ραδιοφώνου” είναι αφιερωμένο στα ελληνικά λαϊκά όργανα και τους οργανοπαίκτες τους. Ακολουθείται η λογική της “δειγματοληψίας”, προσπαθώντας (στο μέτρο του δυνατού βέβαια, μέσα στο πλαίσιο ενός CD) να καλυφθούν οι γεωγραφικές περιοχές της Ελλάδας καθώς και η ποικιλία των μουσικών οργάνων. Τα κλαρίνα του Πετρολούκα Χαλκιά και του Βασίλη Σούκα εκπροσωπούν τη στεριανή παράδοση του οργάνου αυτού, ενώ η φλογέρα την παράδοση της Πελοποννήσου. Τα αερόφωνα εκπροσωπούνται επίσης από τους δύο τύπους ασκαύλων, την τσαμπούνα και την γκάιντα. Δύο δείγματα επίσης είναι αφιερωμένα στα δύο διαφορετικά “πρόσωπα” του λαούτου: η στεριανή εκδοχή του εκπροσωπείται από ένα σκοπό της Ηπείρου, ενώ η παράδοση των “πριμαδόρων” (“σολιστών”) λαουτιέρηδων της Κρήτης από το “Σταφιδιανό” σκοπό, αντιπροσωπευτικό δείγμα της παράδοσης των ταμπαχανιώτικων τραγουδιών των πόλεων της Κρήτης. Και στα δυο δείγματα αυτά εντοπίζονται ρίζες από την τεχνική του ταμπουρά, οργάνου που αντικαταστάθηκε από το λαούτο, εξαιτίας του δυνατότερου ήχου του και των μεγαλύτερων εκφραστικών δυνατοτήτων του τελευταίου. Στο δίσκο πάντως υπάρχει και ένα κομμάτι με ταμπουρά, ένας ζεϊμπέκικος από το Ικόνιο. Η παράδοση της Κρήτης εκπροσωπείται κι από τον “Πρώτο” συρτό, παιγμένο με λύρα, καθώς και από κοντυλιές σε μαντολίνο. Άλλο ένα δυτικό όργανο που “εγκλιματίστηκε” στην ελληνική παραδοσιακή μουσική… Η ποντιακή λύρα εκπροσωπείται με ένα ακριτικό τραγούδι, ενώ το βιολί με έναν “Καβοντορίτικο”, σκοπό που γεφυρώνει την παράδοση της λύρας με αυτήν του λαϊκού βιολιού. Τέλος, δείγμα από την τέχνη του σαντουριού μπορούμε να πάρουμε από έναν αντικριστό της Κωνσταντινούπολης, που έχει αποδοθεί από τον Αριστείδη Μόσχο. Τα δείγματα είναι “χορταστικά” και ενδεικτικά του ρεπερτορίου αλλά και της δεξιοτεχνίας των (επαγγελματιών κατά κανόνα) λαϊκών μουσικών που συμμετέχουν. Όμως, παρ’ ότι κατανοούμε τους περιορισμούς που θέτει η διάρκεια ενός CD, μας έλειψε ένα δείγμα από κανονάκι, τη στιγμή μάλιστα που στο αρχείο της ΕΡΤ υπάρχουν παλαιότερες ηχογραφήσεις του Νίκου Στεφανίδη, τελευταίου εκπροσώπου της τέχνης του οργάνου αυτού. Στο δίγλωσσο (ελληνικά-αγγλικά) ένθετο μικρό βιβλίο υπάρχουν αξιόλογα και κατατοπιστικά σημειώματα για τα λαϊκά όργανα που εκπροσωπούνται, με πολλές ιστορικές και οργανολογικές πληροφορίες. Υπάρχουν επίσης πληροφορίες για τα κομμάτια που ακούγονται. Την επιμέλεια της έκδοσης είχε ο Γιώργος Παπαδάκης. Πρόκειται για μια έκδοση αντάξια μιας Εθνικής Ραδιοφωνίας, που συνεχίζει τη δισκογραφική προσπάθεια που είχε ξεκινήσει πριν από έναν περίπου χρόνο. Μια προσπάθεια που πρέπει οπωσδήποτε να συνεχιστεί, για να βρει κάποτε το πολύτιμο αυτό υλικό τους τελικούς του αποδέκτες: όλους εμάς!

Ειδήσεις Σήμερα: