Με το ντεμπούτο τους Renaissance οι Ωmega Vibes, καλλιτεχνικό όχημα του Δημήτρη Πανόπουλου, αποτέλεσαν την πρώτη ελληνική συμμετοχή στην πολυεθνική υπο- ετικέτα της Sony Music «Dance Pool» με αντικείμενο τη σύγχρονη χορευτική μουσική. Ο ήχος τους στηρίζεται σε ηλεκτρονικά χορευτικά μπιτ και trance ήχους από συνθεσάιζερ, με παραδοσιακά δάνεια βαλκανικής, αλλά και ανατολίτικης προέλευσης. Χωρίς να είναι κακό, το τελικό χαρμάνι που προκύπτει από την υπόψη επιμειξία έχει συζητήσιμη ευστοχία, καθώς φαίνεται να εντάσσεται στην έθνικ «μόδα» των τελευταίων ετών και δυσκολεύεται να πείσει για το καλλιτεχνικό του έρεισμα και το δημιουργικό του όραμα. Τα επιμέρους δομικά στοιχεία του άλμπουμ εμφανίζονται και αυτά ετερόκλητα, χωρίς να βοηθούν στην κατοχύρωση μιας αξιόπιστης, αυτόφωτης φυσιογνωμίας. Σε απλή παράθεση: στίχοι του Άρη Δαβαράκη και της Ελένης Γιαννατσούλια, φωνητικά της Γλυκερίας, της Εύας Τσελίδου και του Χρήστου Δάντη, παραδοσιακή γυναικεία χορωδία από την Ήπειρο, μπάσο από τον Eberhard Weber, βιολί από το Νίκο Χατζόπουλο, κλαρίνο από το Θανάση Βασιλόπουλο. Είμαι άραγε ο μόνος που διακρίνει εδώ ένα γάμο από συνοικέσιο;

Ειδήσεις Σήμερα: