Bury The Hatchet – Κριτική
Τέταρτο άλμπουμ για το ιρλανδικό κουαρτέτο σε εννέα χρόνια δράσης. Το μεγάλο διάστημα που μεσολάβησε από την προηγούμενη δουλειά τους «To The Faithful Departed» (κυκλοφόρησε το 1996) έδωσε στα μέλη των Cranberries την ευκαιρία να ανανεωθούν σε προσωπικό επίπεδο, αλλά και να ανακτήσουν τον ενθουσιασμό τους απέναντι στη μουσική δημιουργία. Σε σχέση με τα folk αρώματα των πρώτων ημερών και την ακόλουθη μετακίνηση στο μαχητικό indie-rock, ο ήχος του Bury The Hatchet είναι μελωδικότερος από ποτέ επενδύοντας σχεδόν αποκλειστικά στις pop ευαισθησίες, είτε αυτές εκφράζονται με φόρμα ηλεκτρική («Promises», «Copycat», «Delilah»), είτε με ακουστική («Shattered»), ενώ ευχάριστα είναι και κάποια περιστασιακά φλερτ με το ska («Just My Imagination»). Την παραγωγή των 14 τραγουδιών συνυπογράφει το γκρουπ με τον Benedict Fenner, γνωστό από τις συνεργασίες του με ονόματα όπως οι Elvis Costello, Brian Eno και Laurie Anderson.
- Έρχεται shrinkflation και στο πασχαλινό καλάθι
- Ελβετία: Ο Παγκόσμιος Οργανισμός Υγείας εκφράζει θλίψη για την αποχώρηση των ΗΠΑ
- Ακραία χιονοθύελλα στις ΗΠΑ – Τουλάχιστον 16 πολιτείες σε κατάσταση έκτακτης ανάγκης
- Μινεάπολη: Διαδηλωτές κατηγορούνται πως επιτέθηκαν σε πράκτορα – Ένας φέρεται να του δάγκωσε και του έκοψε το δάχτυλο
- Πάνος Ρούτσι: Βρισκόμαστε εδώ για να μη συνηθίσουμε τον θάνατο
- Τι είναι τελικά «φίλος» για το Instagram
