Revelations – Κριτική
Για πολλούς οι Gene αποτελούν τους καλύτερους επιγόνους των Smiths και είναι γεγονός ότι οι αισθητικές αναφορές και ομοιότητες είναι πολλές. Περαιτέρω, το σύνολο των Martin Rossister (φωνητικά, κίμπορντς), Steve Mason (κιθάρες), Kevin Miles (μπάσο) και Matt James (ντραμς, κιθάρα) έχει ήδη εξασφαλίσει μία θέση ανάμεσα στις καλύτερες rock/pop μπάντες της σύγχρονης βρετανικής σκηνής , με ιδιαίτερη φήμη για τις ζωντανές του εμφανίσεις. Το Revelations είναι το τρίτο άλμπουμ της παρέας που σχηματίστηκε στο Λονδίνο το 1995, μετά τα Olympian (1995) και Drawn To The Deep End (1997), ενώ έχει κυκλοφορήσει και η συλλογή To See The Lights (1996) με σπάνια κομμάτια από single , λάιβ, εναλλακτικές ηχογραφήσεις κ.λπ. Ντελικάτες μελωδίες , συντονισμένη ρυθμική ραχοκοκαλιά, αλλά και στίχοι που απλώνονται από το χιούμορ («Something In The Water») ως τα πολιτικά σχόλια («Mayday») και τις προσωπικές αναζητήσεις («Little Child») δίνουν το εκλεκτικό στίγμα μιας καθ’ όλα αξιόλογης δισκογραφικής πρότασης σύγχρονης pop , που, κατά τη γνώμη μας, αποτελεί και την πιο ολοκληρωμένη δουλειά των Gene μέχρι σήμερα.
- Βρετανοί καταναλωτές: Ποιότητα χωρίς συμβιβασμούς στις αγορές τροφίμων
- ΗΠΑ: Οι καλύτερες και οι χειρότερες αμερικανικές αεροπορικές εταιρείες του 2025
- Έρχεται shrinkflation και στο πασχαλινό καλάθι
- Ελβετία: Ο Παγκόσμιος Οργανισμός Υγείας εκφράζει θλίψη για την αποχώρηση των ΗΠΑ
- Ακραία χιονοθύελλα στις ΗΠΑ – Τουλάχιστον 16 πολιτείες σε κατάσταση έκτακτης ανάγκης
- Μινεάπολη: Διαδηλωτές κατηγορούνται πως επιτέθηκαν σε πράκτορα – Ένας φέρεται να του δάγκωσε και του έκοψε το δάχτυλο
