Το κορυφαίο συμφωνικό έργο του Mahler, η 9η Συμφωνία με όλο τον πόνο και τα πάθος που κρύβει μέσα της αποτελεί πάντοτε μία πρόκληση για τον εκάστοτε μαέστρο και ορχήστρα που θα την ερμηνεύσουν. Η περσινή εκτέλεση από τον Boulez και τη Chicago Symphony Orchestra ήταν αυτό που αποκαλούμε αριστουργηματική εκτέλεση. Με μεγάλη χαρά και αγωνία αναμέναμε την εκτέλεση του Dohnayi, ενός αρχιμουσικού με γνώση και κατανόηση των Γερμανών συνθετών του Ρομαντισμού (Wagner, Mahler, Bruckner), ο οποίος διατελεί και μουσικός διευθυντής μιας σπουδαίας ορχήστρας, που δοξάστηκε επί Szell και σε Mahler στην 4η και 6η . Μέχρι τώρα ο Dohnanyi και η Cleveland Orchestra έχουν ηχογραφήσει τις συμφωνίες του Mahler 1,4,5,6 λαμβάνοντας αντιφατικές κριτικές. Αυτό που έχω να παρατηρήσω είναι ότι σίγουρα ο Dohnanyi είναι ικανός, όμως στην παρούσα εκτέλεση λείπει το πάθος και υπερισχύει ο δισταγμός. Οι φανατικοί «Μαλερικοί», σίγουρα θα αρκεστούν στις παλιές και γενικά αποδεδειγμένες ως κορυφαίες εκτελέσεις των Bruno Walter, Sir John Barbirolli, ακόμη και των Bernstein και Karajan. Στο δίσκο περιλαμβάνεται επίσης και το Adagio του Hartmann, σύνθεση κοντινή στο μαλερικό ύφος.

Ειδήσεις Σήμερα: