Μπα! Τι έχουμε εδώ; Ένα ακόμη κατακάθι του grunge με φωνακλάδικες κιθάρες και τραχιά φωνητικά; Η ηχητική συγγένεια με τους Pearl Jam και τους Stone Temple Pilots θα μπορούσε ίσως να δικαιολογήσει μια τέτοια αρχική αντίδραση, όμως γρήγορα γίνεται φανερό ότι το κουαρτέτο των Scott Stapp (φωνητικά), Mark Tremonti (κιθάρα, φωνητικά), Brian Marshall (μπάσο) και Scott Phillips (τύμπανα) από το Tallahassee της Πολιτείας Φλόριντα δεν σταματά στις θηριώδεις κιθάρες, τα δραματοποιημένα φωνητικά, την καυστική στιχουργική. Οι επιρροές του επικεφαλής και βασικού συνθέτη Stapp απλώνονται σε μεγάλο εύρος, από τους Def Leppard μέχρι τον Elvis Presley και τους Doors και από τους Black Flag ως τη Motown, και αξιοποιούνται σε μια προικισμένη τραγουδοποιία, η οποία παντρεύει τις κιθαριστικές αιχμές με τη μελαγχολία στίχων που μοιράζουν το ενδιαφέρον τους στην ενδοσκόπηση αλλά και στην παρατήρηση της κοινωνίας. Όλα αυτά υλοποιημένα με μια αφοπλιστική αμεσότητα που έχει εξασφαλίσει στους Creed ένα χαρακτηριστικά μεγάλο και αφοσιωμένο ακροατήριο (ο ιντερνετικός τόπος που διατηρούν στη διεύθυνση http://www.creednet.com δέχεται 100.000 επισκέψεις την εβδομάδα). Tο ντεμπούτο άλμπουμ τους In My Own Prison ηχογραφήθηκε το Φεβρουάριο του 1997 με τα ελάχιστα δυνατά έξοδα. Η καλή του πορεία σε τοπικό επίπεδο οδήγησε σε συμβόλαιο συνεργασίας με την ετικέτα Wind-Up, η οποία αποφάσισε να το επανακυκλοφορήσει τον Αύγουστο της ίδιας χρονιάς μετά από νέο remix του Ron Saint-Germain, γνωστού από τις συνεργασίες του με ονόματα όπως οι Soundgarden, Tool (προσέξτε τις αναλογίες στο κομμάτι «Unforgiven») και 311. Ένα χρόνο μετά το In My Own Prison είχε ήδη γίνει διπλά πλατινένιο, ενώ ήδη διαγράφει μια πολύ καλή πορεία και στην Ευρώπη, όπως έχουμε και εμείς από πρώτο χέρι τη δυνατότητα να διαπιστώσουμε.