Οι Cure είναι ένα βρετανικό σύνολο που σχηματίστηκε στο Sussex το 1976 ως «Easy Cure», με μέλη τους Robert Smith (γεννήθηκε στις 21 Απριλίου 1959, κιθάρα / φωνητικά), Michael Dempsey (μπάσο) και Laurence «Lol» Tolhurst (γεννήθηκε στις 3 Φεβρουαρίου 1959, τύμπανα). Μαζί με τους New Order, αποτελούν ένα από τα μακροβιότερα βρετανικά μετά-το-punk σύνολα. Η διάρκεια της επιτυχίας τους -επί δύο ολόκληρες δεκαετίες μετά την ίδρυση του συγκροτήματος και παρά τις πολυάριθμες αλλαγές στη σύνθεση του γκρουπ- δεν μπορεί παρά να αποδοθεί στην ιδιοσυγκρασιακή τραγουδοποιία του Smith που, όμοια με τους συγχρόνους του Julian Cope και Morrissey, διακρινόταν από έντονες ποιητικές εμμονές.
Στο μέσο του 1978 κυκλοφόρησαν το εμπνευσμένο από τον Albert Camus single «Killing An Arab» στην ανεξάρτητη ετικέτα Small Wonder Records. Το τραγούδι τράβηξε την προσοχή του παραγωγού και διευθυντή της Fiction Records, Chris Parry. Το Μάιο του 1979 κυκλοφόρησαν το single «Boys Don’t Cry», που ήταν μια τομή ανάμεσα στο φλεγόμενο punk και το βρετανικό beat του μέσου των ’60s. Σύντομα ακολούθησε το ντεμπούτο άλμπουμ τους «Three Imaginary Boys». Μέχρι την άνοιξη του 1980 και το «17 Seconds», το γκρουπ είχε οριστικά μετακινηθεί από την αφέλεια της pop στους ματωμένους κιθαριστικούς ήχους του new wave, ενώ στο πόστο του μπασίστα τον Dempsey αντικατέστησε o Simon Gallup (γεννήθηκε την 1η Ιουνίου 1960).
Το «Pornography» (1982) τους έβαλε στην πρώτη γραμμή του νέου βρετανικού rock, θέτοντας καλλιτεχνικά και εκφραστικά όρια δυσπρόσιτα όχι μόνο για τους σύγχρονούς τους και μεταγενέστερους μουσικούς, αλλά και για τους Cure τους ίδιους, οι οποίοι δοκίμασαν κάποια επόμενα βήματα προς την κατεύθυνση της ψυχεδέλειας και της electro-pop. Η θεατρική περσόνα που πλάσαρε ο Smith, με το έντονα βαμμένο πρόσωπο και το εκκεντρικό χτένισμα, προκάλεσε έντονα την κοινή γνώμη και αποτέλεσε σημείο αναφοράς μιας σειράς από βίντεο με σκηνοθέτη τον Tim Pope. Το 1985 κυκλοφόρησαν το «The Head On the Door», το πιο επιτυχημένο εμπορικά άλμπουμ τους.
Μέσα από συνεχείς μεταβολές στη σύνθεσή τους, κράτησαν ένα καλό ρυθμό παρουσίασης επιτυχημένων single («Why Can’t I Be You?», «Catch», «Just Like Heaven», «Lullaby», «Lovesong», «Pictures Of You», «Never Enough» κ.ά.) με καλύτερο άλμπουμ το «Wish» (1992), το οποίο ωστόσο δεν το ακολούθησε μέχρι στιγμής κάποια
πραγματικά ξεχωριστή
κυκλοφορία.
Η βιντεοκασέτα που εδώ παρουσιάζουμε περιλαμβάνει 17 βιντεοκλίπ της περιόδου 1987-1997, αποτελώντας κυκλοφορία «δίδυμη» του ομώνυμου μουσικού CD. Αναλυτικά το υλικό έχει ως εξής: τη χρονιά του 1987 αντιπροσωπεύουν τα βίντεο των «Why Can’t I Be You?», «Catch» και «Just Like Heaven» (από το άλμπουμ «Kiss Me Kiss Me Kiss Me», για πολλούς το αριστούργημα της ώριμης φάσης του γκρουπ). Το 1988 κυκλοφόρησε το «Hot Hot Hot!!!» (επίσης από το «Kiss Me Kiss Me Kiss Me») και το 1989 τα «Lullaby», «Fascination Street» και «Lovesong» από το άλμπουμ «Disintegration». Από το ρεπερτόριο του ίδιου CD επιλέχθηκε και το βίντεο «Pictures Of You» της επόμενης χρονιάς. Τα «Never Enough» και «Close To Me» εκπροσωπούν το «Mixed Up!» (1990) και τα «High», «Friday I’m In Love», «A Letter To Elise» το «Wish» (1992). Όλα τα υπόλοιπα βίντεο («The 13th», «Mint Car», «Gone!») προέρχονται από το «Wild Mood Swings» (1996) με την εξαίρεση του «Wrong Number» που αποτελεί νέα κυκλοφορία, η οποία για πρώτη φορά εμφανίστηκε στο CD «Galore».
Τα περισσότερα από τα των βίντεο (τα δώδεκα πρώτα, μέχρι δηλαδή και το «Friday I’m In Love», συν το 17ο «Wrong Number») υπογράφει ο διάσημος Βρετανός σκηνοθέτης Tim Pope, επίσης γνωστός από τα μουσικά του βίντεο για τους David Bowie, Neil Young, Beautiful South αλλά και από την πρώτη του ολοκληρωμένη φιλμογραφική απόπειρα με το «The Crow: City Of Angels» (1996), το σενάριο του οποίου ήταν βασισμένο σε κόμικς του James O’ Barr.
Οι οπαδοί των Cure αλλά και όσοι θα επιθυμούσαν μια συνολική εικόνα των μαγνητοσκοπημένων δράσεων του γκρουπ, αξίζει να αναζητήσουν τα τέσσερα ακόμη δικά τους βίντεο που έχουν κυκλοφορήσει. Το «Staring At The Sea» (1986) είναι η βίντεο εκδοχή της ομότιτλης συλλογής των επιτυχιών τους, από την πρώτη φάση της καριέρας τους, με 17 βιντεοκλίπ. Το «Picture Show» (1991) είναι η απαραίτητη συνέχειά της και το «The Cure Play Out» (1992) παρακολουθεί όλα τους τα πεπραγμένα στη διάρκεια του 1991, συμπεριλαμβανομένης της εμφάνισής τους στο MTV Unplugged, ενώ το «In Orange», που παρουσιάσαμε αναλυτικά στο τεύχος 97.04, απαθανατίζει τη συναυλία που έδωσαν το 1987 στο ρωμαϊκό αμφιθέατρο της γαλλικής πόλης Orange (Theatre Antique D’ Orange), έναν επιβλητικό χώρο αντίστοιχο με το δικό μας Ηρώδειο, που στο παρελθόν δεν είχε φιλοξενήσει rock σχήματα, εκτός από μια εμφάνιση των Dire Straits το 1985.

Ειδήσεις Σήμερα: