Κινηματογραφική μεταφορά της ομώνυμης θεατρικής επιτυχίας του Μάρτιν Σέρμαν (1979 / στην εδώ παράσταση Φέρτης – Φυσσούν) που διαθέτει κάποια ενδιαφέροντα στοιχεία (ο Μικ Τζάγκερ τραγουδάει Φίλιπ Γκλας, ο Ίαν Μακ Κέλεν σε ένα χαρακτηριστικό ρόλο) αλλά ως σύνολο δεν είναι ιδιαιτέρως επιτυχημένη. Οι θεατρικές σκηνές «σπάνε» με εμβόλιμα πλάνα, πότε εντυπωσιακά (η μοντέρνα οπτική του «γκέι» Βερολίνου) και πότε «φτωχικά» (η σύλληψη, η πορεία προς το στρατόπεδο), ενώ την αρχική κινηματογραφική αντιμετώπιση διαδέχεται η λιτότητα και η αφαίρεση μιας θεατρικής παράστασης. Δύσκολα όμως ο θεατής γίνεται κοινωνός σε θεατρικό δρώμενο μέσω της οθόνης ή μπροστά σε έναν τηλεοπτικό δέκτη, γι’ αυτό και πολλοί θα σταθούν στο στόρι -ένα δράμα με ομοφυλόφιλους- ή στην καταγγελία -οι θηριωδίες της Γκεστάπο- αφήνοντας απ’ έξω την ουσία του έργου, που είναι η δύναμη του ανθρώπου να ζει υψώνοντας την ψυχή, όταν το σώμα εξευτελίζεται. Δείτε το έργο έστω και σε αυτήν τη μορφή. Οι διάλογοι είναι αυτούσιοι και όποιος έχει τη διάθεση, όλο και κάτι θα αποκομίσει. Η κόπια που είδαμε ήταν κακή. Εικόνα ενοχλητικά κομμένη σε 4:3 με πολύ χαμηλή ανάλυση και ήχος μετριότατος μονοφωνικός.

Ειδήσεις Σήμερα: