Ο Πέτρος Γαϊτάνος, αφού τα τελευταία χρόνια εντρύφησε στα μεγαλοβδομαδιάτικα τηλεοπτικά… στασίδια με σταυρωμένα χέρια και ανυψωμένα βλέμματα, αποφάσισε φέτος να προχωρήσει και στην Ανάσταση και στο Πασχαλινό γλέντι! Έτσι ενέσκηψε νέος δίσκος, με μια πληθωρική επιλογή από τα πιο γνωστά και αβανταδόρικα δημοτικά τραγούδια της μικρασιάτικης και πολίτικης παράδοσης. Τραγούδια ταυτισμένα με τις πρώτες τους εκτελέσεις από λειτουργούς τους είδους, όπως ο Σίμων Καράς, η Δόμνα Σαμίου, ο Χρόνης Αηδονίδης κ.ά. Τις πρώτες αυτές εκτελέσεις προσπαθεί να μιμηθεί αδέξια ο Πέτρος Γαϊτάνος, αντιγράφοντας το ύφος και την ενορχήστρωσή τους, χωρίς όμως να μπορεί να μεταφέρει και το ήθος τους. Αντίθετα, τα στρώνει στην προκρούστεια κλίνη μιας επιφανειακής προσέγγισης που ναρκισσεύεται με την ίδια της τη φωνή κι… ακκίζεται με προμελετημένες «τσαλκάντζες» κι «εξάρσεις». Όχι, ο Γαϊτάνος δεν έρχεται να προσεγγίσει την ουσία αυτού του ρεπερτορίου και να το υπηρετήσει, γιατί τότε θ’ αναζητούσε μια δική του ερμηνευτική πρόταση, χωρίς να επαναπαύεται σ’ ευκολίες αναμασώντας τα κεκτημένα άλλων. Τα χρησιμοποιεί ως άλλοθι στη γνωστή αμηχανία κι έλλειψη ρεπερτορίου που μαστίζει το χώρο, όπου κινείται κι εκμεταλλεύεται τη «μόδα» που ήρθε στην επιφάνεια, αδιαφορώντας για τις συνέπειες της «καμένης» γης που μπορεί ν’ αφήσει το πέρασμά του, σ’ ένα χώρο τόσο λεπτό κι ευαίσθητο. Η ευθύνη όμως ανήκει εξίσου και στους αναγνωρισμένους μουσικούς που τον συνοδεύουν, προσφέροντάς του όχι μόνο τον ήχο τους αλλά ουσιαστικά αυτό το άλλοθι που επιζητά. Το αποκορύφωμα έρχεται στο τέλος μ’ ένα νεο-ποντιακό, «μελό» τραγούδι για τη μάνα που αποδίδει λιγωμένα ο Γαϊτάνος και φρόντισε μάλιστα να το περιφέρει και στις πρωινές τηλεοπτικές εκπομπές για τη γιορτή της μητέρας, με την Έλντα Πανοπούλου να… πλαντάζει στο κλάμα! Και μετά τη συγκίνηση περάσαμε στο «ελληνικό γλέντι» με τις τηλεοπτικές γλάστρες να χορεύουν το «Έχε γεια Παναγιά» με λικνίσματα τσιφτετελιού. Άξιος ο μισθός πάντων!…

Ειδήσεις Σήμερα: