Στον Aμερικανό κιθαρίστα Stevie Ray Vaughan (1954 – 1990) αναφερθήκαμε εκτενώς στα «Ηχοθεάματα» του τεύχους 98.03 του HiTech, παρουσιάζοντας το μαγνητοσκοπημένο υλικό του Live From Austin, Texas. Επανερχόμαστε στο μεγάλο μουσικό των blues και του rock, με αφορμή την αφιερωμένη σ’ αυτόν βραδιά της 11ης Μαΐου 1995, όταν μια μεγάλη παρέα διακεκριμένων καλλιτεχνών συγκεντρώθηκε στο Austin για να τιμήσει τη μνήμη και τη μουσική του. Παρόντες ήταν o αδελφός του Jimmie Vaughan, η Bonnie Raitt, ο B. B. King, ο Buddy Guy, ο Eric Clapton, ο Robert Cray, ο Dr. John και ο Art Neville, με συνοδευτική μπάντα ποιους άλλους από τους Double Trouble, το γκρουπ του Stevie Ray (Tommy Shannon στο μπάσο, Chris Layton στα τύμπανα, Reese Williams στο όργανο Hammond B-3).
Στο DVD η μαγνητοσκόπηση της βραδιάς, πέρα από την ψηφιακή ποιότητα εικόνας και του Dolby Digital 5.1 Surround ήχου, εμπλουτίζεται με αναφορά στην πλήρη δισκογραφία του SRV (με φωτογραφίες εξωφύλλων και στίχους τραγουδιών) και δυνατότητα παράλληλης παρακολούθησης υπότιτλων και στίχων των τραγουδιών.
Το βίντεο ξεκινά με αναφορές όλων των συμμετεχόντων στον Stevie Ray, που συνεχίζονται κι εμβόλιμα στα τραγούδια, και όλες τους είναι, απλά, υμνητικές. Όλοι επισημαίνουν το ταλέντο και τη δεξιοτεχνία του, συμφωνώντας ειδικά στο πόσο άνετος και φυσικός ήταν, όταν αυτοσχεδίαζε: ο B.B. King μιλά για «ιδέες που διαρκώς έρεαν», ο Clapton τον παρομοιάζει με «ένα ανοιχτό κανάλι μέσα από το οποίο κύλαγε η έμπνευση», ο Dr. John λέει ότι «αντλούσε στιλ από πολλούς μουσικούς γύρω του, παλιούς και νέους, έβγαζε όμως κάτι που ήταν ξεκάθαρα δικό του». Μετά από ένα ολιγόλεπτο βίντεο-συρραφή αποσπασμάτων από διάφορα κλιπ και λάιβ εμφανίσεις του SRV, το εισαγωγικό τμήμα ολοκληρώνεται με παρουσίαση βιογραφικών στοιχείων από αφηγητή, ενώ στην οθόνη παρελαύνει φωτογραφικό υλικό από όλη του την καριέρα.
Κι είναι πια ώρα να ξεκινήσει η συναυλία.
Ο Jimmie Vaughan, που εκτελεί και χρέη παρουσιαστή της βραδιάς, καλωσορίζει στη σκηνή την Bonnie Raitt. Η Raitt (γεννήθηκε στο Λος Άντζελες το 1949) χαίρει εκτίμησης σαν μια από τις σημαντικές τραγουδίστριες των δεκαετιών του ’70 και ’80, με έργο που στηρίχθηκε πολύ από τη χρήση την οποία επεφύλαξε στους rock και blues μανιερισμούς (όχι για σκοπούς διακοσμητικούς, αλλά για την ανάδειξή του συναισθηματικού βάθους των τραγουδιών που ερμήνευσε). Παίζει το Pride And Joy από το Texas Flood (Epic, 1983) με φανερή συγκίνηση, κάτι που άλλωστε ισχύει για όλους τους συμμετέχοντες. Τη διαδέχεται ο Jimmie (γεννήθηκε στο Dallas το 1951), πολύ καλός κιθαρίστας και ο ίδιος, στο «Texas Flood». Εμβόλιμα παρουσιάζεται παλιότερο βίντεο με μακροσκελές σόλο του SRV στο ίδιο κομμάτι.
Ακολουθεί ο B.B. King (γεννήθηκε στο Itta Bena του Μισισιπή το 1925), φιγούρα εξόχως επιδραστική εδώ και πέντε δεκαετίες, που έχτισε γέφυρες ανάμεσα στους bar-band ήχους του ’50, τη σοφιστικέ σχολή του Λος Άντζελες (T-Bone Walker) και το υβριδικό περιβάλλον του Μέμφις, απ’ όπου ξεκίνησε κι ο ίδιος την καριέρα του. Τον απολαμβάνουμε σε μια πολύ κεφάτη εκτέλεση του «Telephone Song» από το Family Style (Epic, 1990). Σειρά έχει ένας άλλους από τους θρύλους των blues, ο Buddy Guy (γεννήθηκε στη Λουιζιάνα το 1936), ο πιο επιτυχημένος και επιδραστικός από τους τραγουδιστές και κιθαρίστες που σάρωσαν το blues κατεστημένο του Σικάγο στα τέλη των ’50s. Ερμηνεύει το «Long Way From Home», επίσης από το Family Style.
Κι έχει έρθει πια η ώρα του Eric Clapton (γεννήθηκε στο Surrey του Λονδίνου το 1945), στα έργα και τις ημέρες του οποίου (από τις ημέρες των Cream στη δεκαετία του ’60, μέχρι τη σόλο διασημότητα και τα Αρμάνι κοστούμια των ’90s) αναφερθήκαμε εκτενώς στο αφιέρωμα του τεύχους 97.04. Είναι μια από τις περιπτώσεις και τις στιγμές που η πραγματική κλάση δεν κρύβεται.
Ο τελευταίος κιθαρίστας που συμμετέχει, είναι ο Robert Cray (γεννήθηκε στην Πολιτεία Georgia το 1953), αναγνωρισμένος σαν ο πιο επιτυχημένος εμπορικά αλλά και ο πιο τολμηρός ανανεωτής των blues κατά την περασμένη δεκαετία. Τον βλέπουμε και τον ακούμε στο «Love Struck Baby», από το Texas Flood, σε μια ερμηνεία αρκετά πιο εκρηκτική από το συνηθισμένο, μετρημένο του στιλ.
Μετά λοιπόν από έξι κιθαρίστες, καιρός δεν είναι και για έναν πιανίστα; Και τι πιανίστας! Ο Dr. John αυτοπροσώπως, ο θρύλος της μουσικής της Νέας Ορλεάνης (όπου και γεννήθηκε το 1940). Τη μάχη του τη δίνει με τα πλήκτρα και τη φωνή του, αναδεικνύοντας με ένα διαφορετικό τρόπο το «Cold Shot» από το Couldn’t Stand The Weather (Epic, 1984).
Κι αφού έχουν όλοι για τα καλά ζεσταθεί, τι καλύτερο από ένα τζαμάρισμα με όλο τον κόσμο επί σκηνής. Ξεκινά με το «Six Strings Down», μια σύνθεση του Art Neville, αφιερωμένη στον SRV, που πρωτοεμφανίστηκε στο σόλο άλμπουμ του Jimmie Vaughan με τίτλο Strange Pleasure (Epic, 1994)], συνεχίζεται με το «Tick Tock» από το Family Style και ολοκληρώνεται με ένα μακροσκελή φόρο τιμής, όπου διαδοχικά ο καθένας βγαίνει μπρος και παίζει από ένα σόλο.
«Ο Stevie μιλούσε μέσα από την κιθάρα του», λέει o Jimmie Vaughan. «Ήταν η φωνή του κι ακόμη περισσότερα. Ήταν το όργανο της απελευθέρωσής του, το μαγικό του ξίφος.
Η μουσική σήμαινε τα πάντα γι’ αυτόν, κι έτσι υπήρχε μόνον ένας τρόπος να τον τιμήσουμε: παίζοντας τη μουσική του με απλότητα και φυσικότητα».

Ειδήσεις Σήμερα: