Πολύ μέτρια μεταφορά στην οθόνη ενός διηγήματος του Στέφεν Κινγκ με αποδέκτη το ευρύτερο (και μάλλον νεανικό) κοινό που τρέφεται με τηλεοπτικά προϊόντα. Τα εφέ (μακιγιάζ και προσθετικά), χάρη στα οποία ο ήρωας «χάνει» κατά τη διάρκεια της ταινίας 130 κιλά, «κάτι λένε», η υπόλοιπη ταινία όμως με τη φολκλόρ απεικόνιση της τσιγγάνικης κοινωνίας, τις κατάρες και τις μαγγανείες είναι «για αμερικανάκια». Δεν είναι τυχαίο ότι εδώ προβλήθηκε καλοκαίρι και στην Αμερική κυκλοφόρησε πολύ σύντομα σε κασέτα, LD και DVD.