The End Of Violence – Κριτική
Το σάουντρακ κάθε ταινίας του Wim Wenders αποτελεί γεγονός, μια κι είναι γνωστό το καλό γούστο και η ενημέρωση του σκηνοθέτη σε ό,τι αφορά τη σύγχρονη ηλεκτρική μουσική. Έτσι ερχόμαστε εδώ αντιμέτωποι με την κιθαριστική οικονομία του Ry Cooder, το ρομαντισμό των Spain, τα μουλιασμένα στο ουίσκι και το τσιγάρο φωνητικά του Tom Waits, τους πειραματικούς ρυθμούς του DJ Shadow, τη γηπεδικών rock διαστάσεων συνεργασία U2 & Sinead O’Connor, τις φινετσάτες jazz δονήσεις των Medeski Martin & Wood, τις αφαιρετικές country μπαλάντες των Michael Stipe & Vic Chestnut και των Whiskeytown, τις λάτιν αποχρώσεις των Raul Malo, των Los Lobos και των Latin Playboys, το μελό του Roy Orbison και των Eels και, τέλος, με τους αργούς, νυκτερινούς ρυθμούς του Howie B.
- Ν. Κορέα απέναντι στη Β. Κορέα: γιατί το Πεντάγωνο περνά τη σκυτάλη στη Σεούλ
- «Ο Τσάμπι Αλόνσο είναι σε επαφές με τη Λίβερπουλ»
- Σύρος: Εντοπίστηκε σορός γυναίκας στο λιμάνι της Ερμούπολης
- Λέρος: Στάσεις εργασίας των γιατρών στο Νοσοκομείο Λέρου
- Ολυμπιακός: Το κέρδος από το «γεμάτο» ρόστερ και το ποσοστό του Άγιαξ
- Γιατί κάποιοι άνθρωποι νοσούν βαριά με κρυολόγημα και άλλοι όχι
