Mon Ile – Κριτική
Δεν είναι μόνο ο Σαββόπουλος που, ελλείψει έμπνευσης δικιάς του, «δανείζεται» των άλλων. Την ίδια ακριβώς φαεινή ιδέα είχε και ο Demis. Εκεί όμως που ο Νιόνιος, στο «Ξενοδοχείο» του (όνομα και πράμα), απέφυγε, έστω και την τελευταία στιγμή, το διασυρμό της ξεδιάντροπης ξεπατικωτούρας με το να δώσει ένα προσωπικό στίγμα ερμηνείας, ο Demis ο Τρομερός ισοπεδώνει στο «Mon Ile» κάθε έννοια αισθητικής, με φρικαλέες «μετεγγραφές» εις την γαλλικήν, ελληνικών επιτυχιών των Αλεξίου, Αρβανιτάκη κ.ά. Ο βλαχοφράγκικoς αχταρμάς τα έχει όλα: κλαρίνα, χορό της κοιλιάς, «Έι», «Δυνατά, δυνατά», «Δι’ Ευχών», και, βέβαια, παριζιάνικη «φινέτσα» σε μια αποθέωση του δήθεν. Βρε, τον μπαγάσα τον Demis! Kι είναι πια και μεγάλος άνθρωπος!
Ειδήσεις Σήμερα:
- Ν. Κορέα απέναντι στη Β. Κορέα: γιατί το Πεντάγωνο περνά τη σκυτάλη στη Σεούλ
- «Ο Τσάμπι Αλόνσο είναι σε επαφές με τη Λίβερπουλ»
- Σύρος: Εντοπίστηκε σορός γυναίκας στο λιμάνι της Ερμούπολης
- Λέρος: Στάσεις εργασίας των γιατρών στο Νοσοκομείο Λέρου
- Ολυμπιακός: Το κέρδος από το «γεμάτο» ρόστερ και το ποσοστό του Άγιαξ
- Γιατί κάποιοι άνθρωποι νοσούν βαριά με κρυολόγημα και άλλοι όχι
