Μία αξιόλογη κυκλοφορία που κυριολεκτικά τη χαρήκαμε. Πρόκειται για μία συλλογή με έργα ενός παραγνωρισμένου συνθέτη που ήδη διάγει την όγδοη δεκαετία της ζωής του. Περιλαμβάνονται τα έργα: Elegy, Solstice, Concerto in Slendro, Symphony No.4 (Last Symphony), Double Music. Ο ήχος του θυμίζει έντονα τη Δεύτερη Βιεννέζικη Σχολή ήτοι Schoenberg, Webern, Berg, αλλά και ασιατικές επιδράσεις, τις οποίες δέχτηκε ο συνθέτης. Η μουσική του έχει πάντα έναν προσωπικό ήχο που δεν έχουμε συναντήσει όμοιο του μουσικού ιδιώματός του, το οποίο γίνεται περισσότερο εμφανές στο μικρό του αριστούργημα, την 4η Συμφωνία. Σε αυτήν η συμμετοχή του AL Jarreau στα φωνητικά δίνει αυτόν τον άλλο τόνο της μουσικής του Harrison, που δεν τον ακούμε συχνά.