Σκηνοθετικό ντεμπούτο του Κέβιν Σπέισι με μία χαμηλού κόστους παραγωγή, η οποία αφήνει κατά μέρος τη δράση και το θέαμα για χάρη των χαρακτήρων. Μοναδικός χώρος δράσης ένα υπόγειο μπαρ. Εκεί, χωρίς ουσιαστική ελπίδα φυγής και με τον κίνδυνο της σύλληψης (ληστές) ή της εκτέλεσης (όμηροι), καθένας από τους ήρωες θα δοκιμαστεί ψυχικά και θα απογυμνωθεί αποκαλύπτοντας το βαθύτερό του «εγώ». Πολύ «θεατρική» για τα γούστα του μεγάλου κοινού και λίγο κουραστική στο βίντεο, η ταινία απευθύνεται σε όσους προτιμάνε τα φιλμ «κλειστού χώρου», αλλά και σε εκείνους που έχουν την περιέργεια να δουν την πρώτη δουλειά ενός αξιόλογου ηθοποιού, με πλούσια θεατρική δράση, ο οποίος αποσπά εξαιρετικές ερμηνείες από τους συναδέλφους του, αλλά δεν φτιάχνει τη «μεγάλη ταινία». Η κόπια που είδαμε είχε εικόνα στο κινηματογραφικό φορμά (2,35:1), φωτεινή, αρκετά διαυγή και ήχο που ακουγόταν καλύτερα σε prologic με τη μουσική και τα κρουστά να γεμίζουν το χώρο, δημιουργώντας ατμόσφαιρα έντασης και αγωνίας.