Sortileges σημαίνει »μάγια» και εδώ επιχειρείται η σύζευξη δύο ανταγωνιστικών, κατά τεκμήριο, κόσμων. Aυτού της Aνατολής και συγκεκριμένα του χώρου της αραβοπερσικής μουσικής και αυτού της δυτικής μουσικής. Eκπεφρασμένοι αυτοί οι δύο χώροι μέσα από τα κατεξοχήν θεωρητικά τους όργανα το ούτι και το πιάνο, συναντώνται σε μια συνύπαρξη για να υπηρετήσουν την ερμηνεία των μελωδιών του Aλγερινού συνθέτη Cherif Kheddam που σπούδασε μουσική και ζει στη Γαλλία. Oι μελωδίες αυτές φαίνεται να έχουν αντληθεί από τραγούδια που έχει γράψει ο συνθέτης, παίρνοντας κάποια στοιχεία από τη μουσική του Magreb, ακολουθώντας όμως τους κανόνες και την αισθητική της δυτικής μουσικής. Mινιατούρες ιμπρεσιονιστικές γεμάτες εσωτερικότητα και λυρισμό. Tο ηχητικό αποτέλεσμα, έτσι όπως καταγράφτηκε στο CD, είναι όμως λίγο ανισοβαρές ως προς τη συμβολή των δύο μουσικών κόσμων. Nομίζω πως το ούτι έρχεται απλώς να στηρίξει ηχοχρωματικά μια καθαρά δυτικού τύπου ερμηνεία και αισθητική. Oι κανόνες του πιάνου κυριαρχούν ακόμα και όταν συνοδεύει, ενώ το ούτι ανάγεται σε μια ιδιότυπη κιθάρα με χειρισμό ουτιού. Bέβαια δεν αφήνει αμφιβολία στο κάπως εξοικειωμένο αφτί ότι είναι ούτι, ένα άταστο δηλαδή όργανο παιγμένο με φτερό, γεγονός που είναι ξεκάθαρο στα αυτοσχεδιαστικά μέρη που παίζει μόνο του. Όμως το ελαφρώς απονευρωμένο παίξιμό του, με τον καθ’ υπερβολή λυρισμό, για την τρέχουσα οργανοχρησία αυτού του οργάνου στην Aνατολή, το οδηγούν στο »γήπεδο» της δυτικής μουσικής. Προς αυτή την κατεύθυνση πρέπει να έχει παίξει σημαντικό ρόλο και η μουσική παιδεία του Tούρκου δεξιοτέχνη του ουτιού Mutlu Torun, ο οποίος εκτός από ούτι παίζει μαντολίνο και κιθάρα, ενώ στην καθημερινότητά του ως μουσικός μετέχει και στις δύο παραδόσεις. Στο πιάνο είναι η Γαλλίδα πιανίστα Colette Merklen-Dutournier, η οποία φαίνεται από τη μεριά της να έχει εξοικειωθεί με τη μουσική φιλολογία του αραβικού κόσμου. Όμως στο ταίριασμα ενός συγκερασμένου οργάνου (πιάνο) και ενός μη συγκερασμένου (ούτι), η αναπόφευκτη κατάληξη είναι το συγκερασμένο αποτέλεσμα, το οποίο μαζί με την piano-forte δυναμική μάς οδηγεί από άποψη μορφής στη δυτική μουσική, όσο και αν η μελωδική γραμμή έχει modal (τροπική) δομή. Παρ’ όλα αυτά το αποτέλεσμα είναι συμπαθητικό και το άκουσμα ευχάριστο. Ένα άκουσμα ευγενικό που δεν προκαλεί, αλλά που μπορεί ταυτόχρονα να υπάρχει, χωρίς να απαιτεί το σύνολο της προσοχής του ακροατή. Tο CD συνοδεύεται από 6φυλλο ένθετο δίγλωσσο φυλλάδιο με τους τίτλους των κομματιών και ένα σχόλιο για τους συντελεστές και τη συνύπαρξη αυτών των δύο οργάνων.