Δεν ακούς συχνά τέτοιους δίσκους: πομπούς ενός μουσικού οράματος με επιβλητικό ανάστημα και κατασταλαγμένη τεχνοτροπία, ικανούς να σου αιχμαλωτίζουν την προσοχή και να σου ανατρέπουν τη διάθεση σύμφωνα με τα δικά τους σχέδια, παρασύροντας σε διαδρομές που συνδυάζουν την ασφάλεια της οικειότητας με τον ενθουσιασμό του καινούριου. Όμως, όχι, δεν είναι το Nighttown μια απρόσμενη εξέλιξη. Το «Devil’s Road» όρισε με ακρίβεια τις συντεταγμένες των νέων κινήσεων του γκρουπ από το Σιάτλ. Η ορχήστρα (The Nighttown Orchestra) είναι πλέον αναπόσπαστο κομμάτι του συνόλου, και όχι απλώς συνοδευτική σε κάποια κομμάτια. Είναι μάλιστα τέτοιο το ταίριασμά της με το ηλεκτρικό κουιντέτο, που αδυνατείς να φανταστείς τι θα γινόταν η αίγλη των κομματιών χωρίς τη δική της υποστήριξη.