Ghostyhead – Κριτική
Η Rickie Lee Jones γεννήθηκε στο Σικάγο το 1958. Το επώνυμο ντεμπούτο της κυκλοφόρησε το 1979 παρουσιάζοντας ένα στυλ-προϊόν συγκερασμού του beat των 50’s με τη folk αναγέννηση των ’70s, που έφτασε στο καλλιτεχνικό του απόγειο με τα Pirates (1981) και The Magazine (1984). Το Ghostyhead ήρθε έξι χρόνια μετά τις νέο-jazz μπαλάντες του προηγούμενου άλμπουμ της Pop Pop. Αιφνιδιάζει με τον trip-hop προσανατολισμό του, μια και γίνεται άμεσα αντιληπτή η παραίτηση της Jones από τις folk-jazz διαδρομές του παρελθόντος σε όφελος των ηλεκτρονικών ήχων, των κυκλωτικών ντραμς και των samples που αποτελούν ευθύνη του συμπαραγωγού του άλμπουμ Rick Boston. Όχι πως τα ηχοτοπία του Ghostyhead είναι λιγότερο ιδιότυπα απ’ ό,τι στο παρελθόν: οι ενορχηστρωτικές παραξενιές και οι άναρχες αναπτύξεις αποτελούν τη ραχοκοκαλιά των δέκα συνθέσεων του άλμπουμ, καμιά από τις οποίες δεν τιθασεύεται σε κουπλέ-ρεφρέν πλαίσιο. Μια δουλειά που, χωρίς να αποτελεί καλλιτεχνικό θρίαμβο, αξίζει να προσέξετε, εφόσον η εκκεντρικότητα εξάπτει τη φαντασία σας.
- Γιουβέντους – Νάπολι 3-0: «Πάρτι» με καλεσμένους τους Παρτενοπέι
- Οι γυναίκες στο περιθώριο της υγειονομικής περίθαλψης: Χάνουν 75 εκατ. χρόνια υγιούς ζωής ετησίως
- Καιρός: Ισχυρές βροχές και καταιγίδες θα σαρώσουν όλη τη χώρα – Οι «επικίνδυνες» ώρες στην Αττική
- Μα πώς μπορεί κανείς να μισεί έναν σκαντζόχοιρο; Η σκοτεινή ιστορία πίσω από ένα αξιολάτρευτο ζωάκι
- Αποστρατεύτηκαν από την ΕΛ.ΑΣ. οι κουμπάρες της ΕΥΠ που δεν… μιλούσαν για το Predator
- Ο Λαφόν απέκρουσε πέναλτι του Μίχορλ (vid)
