Ένα από τα μακροβιότερα σύνολα του ντόπιου rock επιστρέφει στο προσκήνιο. Το μικρής διάρκειας άλμπουμ «Ο Φόβος Έχει Όνομα» είναι η τρίτη κυκλοφορία της «νεότερης» φάσης των Magic De Spell μετά τα «Διακοπές στο Σαράγεβο» και «Νίψον Ανομήματα μη Μόναν Όψιν». Τα δύο πιο χαρακτηριστικά γνωρίσματα της φάσης αυτής είναι αφενός μια διάθεση περισσότερο πειραματική, έξω από στερεότυπα και αισθητικά στεγανά, και αφετέρου η υιοθέτηση του ελληνικού στίχου, ένα πείραμα που πέτυχε. Τους βετεράνους Ηλία Ασλάνογλου (φωνητικά), Θοδωρή Βλαχάκη (τύμπανα) και Νίκο Μαϊντά (πλήκτρα, φωνητικά) πλαισιώνουν πλέον τα νέα μέλη Αρης Ζαρακάς (κιθάρες, φωνητικά) και Παναγιώτης Συμεωνίδης (μπάσο), που ανανεώνουν με τη συμμετοχή τους τη ζωντάνια και την αιχμηρή έκφραση του γκρουπ σε επίπεδο τόσο ερμηνείας όσο και τραγουδοποιίας.
Καθένα από τα πέντε κομμάτια του CD έχει μια διαφορετική προσωπικότητα να επιδείξει, κρατώντας το ενδιαφέρον αμείωτο: από την αμιγή rock ένταση του ομότιτλου τραγουδιού που υπογράφει ο Γιώργος Ψωμόπουλος (παραγωγός του δίσκου), στην «Όλγα», ένα κομμάτι-καταγγελία για τον κοινωνικό ρατσισμό, και έπειτα στη διασκευή της «Μπαταρίας» του Νικόλα Ασιμου, και στον ηλεκτρικό ερωτισμό του «Ήρθες Αργά», για να οδηγηθούμε στο ανανεωτικού ύφους ινστρουμένταλ φινάλε.
Να λοιπόν που κάπου δύο δεκαετίες μετά, μέσα από αλλεπάλληλες αναμετρήσεις με τις ευχές και τις κατάρες του στοιχειωμένου «Ελληνικού Rock», η καλλιτεχνική και δημιουργική διάρκεια και επιμονή ορισμένων παλιών πρωταγωνιστών παραμένουν από τις μεγαλύτερες επιβεβαιώσεις για τις επιλογές και τα οράματα μιας εποχής.

Ειδήσεις Σήμερα: