Πρεμιέρα μιας “νεοκλασικής” σειράς κυκλοφοριών της Γερμανικής ετικέτας Hyperium. Ορχηστρικοί ύμνοι και συνθέσεις στηριγμένες σε έγχορδα και πνευστά, που άνετα θα μπορούσαν να ανήκουν σε κάποιο σάουντρακ. Χωρίς όμως τη φλόγα της ψυχής που δημιουργεί, και ποτισμένες με μιαν αναίτια μελαγχολία.