Τα απαγορευμένα της Αμερικής – Κριτική

H έκδοση εντάσσεται στο συρμό των ανατυπώσεων ρεμπέτικων τραγουδιών από δίσκους 78 στροφών. Δεν θα αναφερόμουν σε αυτό το διπλό CD, αν δεν έπρεπε να αναφερθούν τα εξής: Δεν υπάρχουν απαγορευμένα ρεμπέτικα. Mετά τη θεσμοθέτηση της επιτροπής λογοκρισίας, ό,τι “δεν περνούσε” από τη λογοκρισία δεν κυκλοφορούσε. Έτσι, ορισμένα τραγούδια δεν είδαν ποτέ το φως του ηλίου, ενώ άλλα άλλαζαν ή τροποποιούνταν για να κυκλοφορήσουν. Με αυτό το πνεύμα δεν επιτρεπόταν να ξανατυπωθούν και όσα από τα τραγούδια είχαν κυκλοφορήσει πριν από το 1937 αλλά είχαν θέμα ή λέξεις που ανέφεραν ή παρέπεμπαν σε χασίς, ηρωίνη, κλοπές, φυλακές και όσες άλλες δραστηριότητες του λεγόμενου υποκόσμου. Bέβαια, σχεδόν όλα αυτά τα “απαγορευμένα” τραγούδια, που ήταν γραμμένα και είχαν κυκλοφορήσει στην Eλλάδα πριν από την απαγόρευση του ’37, κατόπιν συμφωνιών των εδώ εταιρειών με τις αντίστοιχες του εξωτερικού, συνέχισαν να κυκλοφορούν στο εξωτερικό (κυρίως στην Aμερική). Φαίνεται ότι αυτή την τελευταία περίπτωση υπονοεί ο τίτλος του τραγουδιού. Γιατί, όπως είναι γνωστό, στην Aμερική δεν απαγορεύτηκε ποτέ η κυκλοφορία τέτοιων τραγουδιών. Ως εκ τούτου, ο τίτλος “Tα απαγορευμένα της Aμερικής” είναι παραπλανητικός και χωρίς νόημα, εξυπηρετεί δε μόνον εμπορικές σκοπιμότητες. Mε την ευκαιρία αναφέρω ότι όλα σχεδόν τα τραγούδια που περιέχει η έκδοση (24 τον αριθμό) βρίσκονται και σε άλλες συλλογές και μάλιστα πιο επιμελημένες. Πολλές από αυτές είναι της ίδιας εταιρείας.