Literature

Κεντρική ιδέα της «Ηλέκτρας» είναι η απονομή της δικαιοσύνης και η αποκατάσταση της ισορροπίας που διαταράχθηκε βίαια από τους σφετεριστές της εξουσίας

Η Ηλέκτρα ξεσκεπάζει την υποκρισία της Κλυταιμνήστρας και υπερασπίζεται το δίκαιο και τη θέση του σε αυτόν τον κόσμο

Ο βασιλιάς Οιδίποδας δεν είναι μόνον ένας άνθρωπος που υπομένει, που περιμένει παθητικά το πεπρωμένο του, αλλά ένας άνθρωπος που με επιβλητική στάση πηγαίνει να το συναντήσει

Στον «Οιδίποδα τύραννο» συναντούμε κάτι διαφορετικό, κάτι νέο σε σχέση με τα παλαιότερα σωζόμενα έργα του μεγάλου τραγικού: δύναμη και συνοχή στη σύνθεση

Ο άνθρωπος, ενώ πιστεύει ότι με κάθε βήμα του απομακρύνεται από το πεπρωμένο του, στην πραγματικότητα έρχεται πιο κοντά σε αυτό

Σύμφωνα με την επικρατέστερη εκδοχή, το τρίτο από τα σωζόμενα έργα του Σοφοκλή, οι «Τραχίνιαι», τοποθετείται από χρονολογικής απόψεως ανάμεσα στην «Αντιγόνη» και τον «Οιδίποδα τύραννο»

Ο Κρέοντας καταδικάζει την Αντιγόνη σε θάνατο, κι αυτή είναι η αφετηρία του δρόμου που θα οδηγήσει στην καταστροφή του

Η Αντιγόνη υπακούει στον ηθικό νόμο, υποστηρίζει τους αιώνιους νόμους των θεών, που δεν μπορεί να τους αχρηστεύσει καμία ανθρώπινη διαταγή

Στο πλαίσιο της σύγκρουσης που ξεσπά για την απαγόρευση ταφής, η ανθρωπιά υψώνει τη φωνή της εναντίον της εκδικητικής θέλησης μιας εξουσίας που δε γνωρίζει το μέτρο της

Ο «Αίας» αντλεί το θέμα του από τον Τρωικό κύκλο και αναφέρεται στην κρίση του δικαστηρίου που αποφάσισε για τα όπλα του Αχιλλέα

Η ιδιαίτερη διάπλαση του λόγου στα έργα του Σοφοκλή εκφράζει στον ίδιο βαθμό με τα γλυπτά του Παρθενώνα την ακμή που γνώρισε η Αττική κατά τους Κλασικούς Χρόνους

Σημαντικές υπήρξαν οι καινοτομίες που εισήγαγε ο Σοφοκλής στους δραματικούς αγώνες

Σύμφωνα με τις πληροφορίες που έχουμε στη διάθεσή μας, ο Σοφοκλής ήταν αφοσιωμένος στην αθηναϊκή πολιτεία, στη διοίκηση και στους κοινωνικούς θεσμούς της

Η ναυμαχία της Σαλαμίνας υπήρξε καθοριστικής σημασίας όχι μόνο για τον Αισχύλο αλλά και για τον δεύτερο από τους τρεις μεγάλους τραγικούς ποιητές, τον Σοφοκλή

Η τριλογία του Αισχύλου κλείνει με συμβιβασμό των αντιθέσεων, με συμφιλίωση των εχθρικών δυνάμεων, καθώς οι Eρινύες, οι θεές της εκδίκησης, εξευμενίζονται από την Αθηνά και γίνονται Ευμενίδες

Η «Ορέστεια», το αποκορύφωμα της αισχύλειας δημιουργίας και συγχρόνως ένα από τα μεγαλύτερα επιτεύγματα της ανθρώπινης σκέψης, είναι η μοναδική σωζόμενη τριλογία του Αισχύλου

Ο «Προμηθεύς Δεσμώτης» είναι από τα πλέον συγκλονιστικά έργα της παγκόσμιας ποίησης, εξόχως χαρακτηριστικό της ποιητικής μεγαλοφυΐας του Αισχύλου

Η τραγωδία «Προμηθεύς Δεσμώτης» αποτελεί το μόνο σωζόμενο μέρος της αισχύλειας τριλογίας «Προμήθεια», που όπως και εκείνη των «Δαναΐδων» είχε κατά πάσαν πιθανότητα τέλος συμφιλιωτικό

Η τριλογία των «Δαναΐδων», όπου συνυπάρχουν η αγριότητα, ο πόνος και η συμφιλίωση, ολοκληρώνεται με την ένταξη των αρχικά αντιμαχόμενων δυνάμεων στη θεϊκή τάξη του κόσμου

Όταν οι Δαναΐδες ζητούν να μάθουν ποιο είναι το σωστό, οι θεραπαινίδες απαντούν ως εξής: να συμμορφώνεται κανείς με τη θέληση των θεών