Opinion

Μετά τα χθεσινοβραδινά στην Τούμπα έψαξα στα λεξικά από περιέργεια να βρω τον καλύτερο δυνατό ορισμό του όρου «Μπανανία», που κατά καιρούς χρησιμοποιούμε, όταν πρέπει να μιλήσουμε για χώρες στις οποίες δεν υπάρχουν θεσμοί. Βρήκα διάφορα, αλλά τίποτα πλήρες. Διότι στις Μπανανίες έχουν γίνει πολλά και διάφορα, όμως αυτά που γίνονται στην Ελλάδα φέτος δεν έχουν γίνει πουθενά. Δεν μιλάμε για ποδόσφαιρο: μιλάμε για τον απόλυτο εξευτελισμό των θεσμών.

Επειτα από τρεις διαδοχικές ήττες στην Ευρωλίγκα, το χθεσινό ματς κόντρα στον Πανιώνιο έμοιαζε με το απαραίτητο βάλσαμο και το αναγκαίο παυσίλυπο για τον Παναθηναϊκό. Εμοιαζε επίσης με μια καλή ευκαιρία, που μάλιστα (ελέω της χαμηλής επικινδυνότητας του αντιπάλου) δεν ενείχε το παραμικρό ρίσκο, να πάρουν χρόνο συμμετοχής και να ξεμπουκώσουν οι παίκτες οι οποίοι […]

Kι αν ο αρχηγός του Ποταμιού είχε αποφασίσει να μη διεκδικήσει την ηγεσία της δημοκρατικής παράταξης; Αν δηλαδή στις 8 το πρωί εκείνης της 1ης Σεπτεμβρίου, «την ώρα που ανέβαιναν τα πρώτα ρολά», είχε ανακοινώσει ότι θα συνέχιζε τον «ανένδοτο αγώνα του για ένα ανοιχτό Κέντρο και μια δίκαιη πατρίδα» αυτόνομα ή, εν πάση περιπτώσει, μέσα από μια εκλογικού τύπου μόνο συνεργασία του με το ΠΑΣΟΚ;

Διανύουμε την εποχή της ευκολίας. Ολα βολικά, άκοπα, ανώδυνα, ανεπαίσθητα, άμοχθα. Με ένα κλικ, ένα χάιδεμα της οθόνης, μια φωνητική εντολή, ένα δακτυλικό αποτύπωμα, ένα facial recognition τζίνι και όλες οι μαγικές πόρτες της καθημερινότητας ανοίγουν. Χωρίς προσπάθεια, άσκοπη ενέργεια και αναμονή. Είμαστε όλοι πλέον τόσο εθισμένοι...

Διάβαζα τις προάλλες για την εκτόξευση των εκδόσεων οδηγών γάμου ή γαμήλιας «ενδυνάμωσης» (empowerment). Στην Ελλάδα το γνωρίζουμε καλά, οι μισοί συρρέουν τα τελευταία χρόνια στον Ματθαίο Γιωσαφάτ και οι υπόλοιποι κοιμούνται με τα εγχειρίδιά του.

Είναι αλήθεια ότι άργησε λίγο - μπορεί και μερικά χρόνια. Σημασία έχει όμως ότι το έκανε. Ή μάλλον το ξεκίνησε. Συνοδεύοντάς το με ένα πειστικό μήνυμα που κινείται μεταξύ καθηγητικής παραίνεσης και διοικητικής αυστηρότητας.

Δύο πράγματα με έχουν απομακρύνει από τον κινηματογράφο, και τα δύο έχουν άμεση σχέση με την τηλεόραση. Το πρώτο είναι το κοινό του κινηματογράφου που (μεγαλωμένο μπροστά στη μικρή οθόνη του πατρικού του) παρακολουθεί πλέον μια ταινία σαν να βλέπει τηλεόραση στο σπίτι του: Μιλώντας, τρώγοντας και πίνοντας, ανοιγοκλείνοντας τα κινητά τηλέφωνα σε όλη την διάρκεια της προβολής.

Πριν από λίγο καιρό το Facebook αφαίρεσε την ανάρτηση ενός χρήστη από την Ιταλία που περιείχε μια φωτογραφία της Αφροδίτης του Βιλλεντορφ. Πρόκειται για ένα αγαλματίδιο που είχε ανακαλυφθεί το 1908 κοντά στην πόλη Βίλλεντορφ της Αυστρίας και χρονολογείται ανάμεσα στο 28.000 π.Χ. και στο 25.000 π.Χ. Η γυναικεία φιγούρα έχει τονισμένα τα στήθη, την κοιλιά και τους μηρούς, θεωρείται ότι απεικονίζει κάποια θεά της γονιμότητας και εκτίθεται στο Μουσείο Φυσικής Ιστορίας στη Βιέννη.

Παραδέχομαι ότι μπορεί να φταίει η τρέλα μου με την αμερικανική ποπ κουλτούρα, η οποία έχει δώσει τα τελευταία χρόνια ιδιαίτερη έμφαση σε θέματα φυλετικών διακρίσεων ακονίζοντας τα αντιρατσιστικά αντανακλαστικά μου, ή μια έμφυτη ροπή που έχω προς την πολιτική ορθότητα, όμως έχω παρατηρήσει στη φετινή σεζόν του ελληνικού Survivor (διότι την περσινή δεν έτυχε να την παρακολουθήσω καθόλου) κάτι που με κάνει να αισθάνομαι πολύ άβολα και δεν έχει καμία σχέση με τις κακουχίες των συμμετεχόντων ή τις παρασκηνιακές ίντριγκες.

Η Ευρώπη νοσεί. Βαριά. Τα αποτελέσματα των τελευταίων ιταλικών εκλογών είναι ακόμα ένα σύμπτωμα αυτής της σοβαρής ασθένειας, που υποσκάπτει αργά και βασανιστικά τα θεμέλια της Ευρωπαϊκής Ενωσης

Ηταν ξεκάθαρος προχθές ο Γερμανός κυβερνητικός εκπρόσωπος στο Βερολίνο αναφερόμενος στην υπόθεση των δύο στρατιωτικών που κρατούνται στην Τουρκία και το σύνολο των ελληνοτουρκικών σχέσεων: η Γερμανία, είπε, δεν θέλει εντάσεις μεταξύ της Ελλάδας και της Τουρκίας.

«Είναι τέλη του 1943, όταν ένα όμορφο και αγέλαστο κορίτσι εμφανίζεται στα γραφεία του περιοδικού "Νεανική Φωνή" με ένα χειρόγραφο. Πάνω της τίποτα δεν πρόδιδε αυτό το κράμα τρόμου και προπέτειας που χαρακτηρίζει τους νεοσσούς. Είχε ένα ύφος αγγελιοφόρου που δεν ζητά να ταυτιστεί με το μήνυμά του και αγνοούσε αυτό που αργότερα μάθαμε να αποκαλούμε Δημόσιες Σχέσεις».

Ποια είναι η γυναίκα σήμερα; Ποιός είναι ο απόηχος αυτής της θάλασσας εικόνων που έβγαλε ο «μήνας των εβδομάδων μόδας», με την αγωνία των σχεδιαστών και όλων των συντελεστών να δείξουν ότι συμπάσχουν με τη θέση της γυναίκας σήμερα;

Μόνο τρεις λευκοί ρινόκεροι του Βορρά έχουν απομείνει ζωντανοί σε ολόκληρο τον κόσμο και αντιμετωπίζουν σοβαρά προβλήματα υγείας. Το υπο-είδος βαδίζει προς την ολοκληρωτική εξαφάνιση.

Ο Αμος Οζ το έχει πει επανειλημμένα και το έχει γράψει στα βιβλία του: όταν έχεις μια αντιδικία με τον γείτονά σου, πάντα να προσπαθείς να μπαίνεις στη θέση του και να βλέπεις το πρόβλημα από τη δική του σκοπιά. Σε βοηθάει να είσαι όχι μόνο δίκαιος, αλλά και πρακτικός.

Μια ξεχωριστή διάκριση για τον «Black Mamba» του μπάσκετ που βραβεύτηκε από την Ακαδημία Κινηματογράφου για την ταινία μικρού μήκους «My Dear Basketball»

Με αφορμή τα 90 χρόνια από την ίδρυση της Τράπεζας της Ελλάδος, επιλεγμένα έργα της σπουδαίας και μεγάλης συλλογής της παρουσιάζονται στο Μουσείο Μπενάκη

Μετά την ψήφιση του τρίτου Μνημονίου από τον ΣΥΡΙΖΑ και τις άλλες δυνάμεις, η ρευστοποίηση του πολιτικού τοπίου έδινε μια τεράστια ευκαιρία σε ΠΑΣΟΚ και ΝΔ να επανακάμψουν ως σοβαρές δυνάμεις.

Μια κυβέρνηση που δεν μπορεί να χειριστεί ένα κορυφαίο ζήτημα όπως το Σκοπιανό επειδή δεν το επιτρέπει ο μικρότερος εταίρος, δεν είναι κυβέρνηση. Ένας πρωθυπουργός που δεν μπορεί να κάνει ανασχηματισμό διότι δεν το επιτρέπουν οι υπουργοί του, δεν είναι Πρωθυπουργός.