Είδαμε (κι εμείς) την «Οδύσσεια» – Το ομηρικό πνεύμα διέπει την ταινία, αλλά δεν πρωταγωνιστεί
Η «Οδύσσεια» του Κρίστοφερ Νόλαν θυμίζει κλασική, χολιγουντιανή ταινία δράσης, με αφήγηση που εναρμονίζεται με εκείνη του Ομήρου.
Από τα σχολικά μας χρόνια, μάθαμε πως ο Οδυσσέας, έχει ένα πρωσονύμιο: πολυμήχανος. Ο Κρίστοφερ Νόλαν, παρόλο που έχει λάβει αγγλική παιδεία (γέλια), καταφέρνει να αποτυπώσει το μεγαλείο του ήρωα, τον οποίο υποδύεται ο Ματ Ντέιμον, σχεδόν άρτια, όμως, με μια προσέγγιση που θυμίζει περισσότερο τα λόγια του Πολ Κλοντέλ: «Οι άνθρωποι δεν γίνονται ήρωες παρά μόνο όταν δεν έχουν άλλη επιλογή».
Ο κινηματογραφικός Οδυσσέας, του οποίου η ψυχοσύνθεση θυμίζει περισσότερο χολιγουντιανό πολεμικό ήρωα παρά εκείνον του ποιητή, πεθαίνει και γεννιέται μέσα από τις τύψεις του, σκέφτεται πρακτικά για το καλό του συνόλου (το οποίο πολλές φορές θυσιάζει στο βωμό του πρέπει, γεγονός που τον φέρνει αντιμέτωπο με τους συνοδοιπόρους του), δεν παραλείπει να τιμά θεούς και νεκρούς, είναι μετρημένος στις κινήσεις του, αρνείται να αφήσει τα πάθη του να τον καταστρέψουν, διακατέχεται από πραότητα, αλλά και από άπλετο εσωτερικό πόνο – ένα συναίσθημα που σαφώς δεν κυριαρχεί στο έργο του Ομήρου-, ενώ παρακαλάει τη θεά Αθηνά (ή αλλιώς την υπέροχη, εξανθρωπισμένη Ζεντάγια) να δείξει έλεος, με δάκρυα στα μάτια.
Και, καθώς παρακολουθούμε στη μεγάλη οθόνη, το ταξίδι επιστροφής του βασιλιά της Ιθάκης, κατανοούμε ότι ο Κρίστοφερ Νόλαν επιλέγει να υιοθετήσει την «κυκλική» αφηγηματική προσέγγιση του Ομήρου, πράγμα που πιθανότατα να προκαλέσει σύγχυση σε όσους δεν γνωρίζουν το πρωτότυπο έργο: ακούμε για χαρακτήρες που τελικά γνωρίζουμε στη συνέχεια, μεταφερόμαστε στο θολό παρελθόν, ενώ κάπως σπασμωδικά παίρνουμε τον ρόλο της Πυθίας και βλέπουμε το μέλλον, το οποίο όμως, προϋποθέτει γνώση.
Φωτογραφία: Ο Ματ Ντέιμον, ο Τζίμι Γκονζάλες και ο Χιμές Πατέλ στην «Οδύσσεια» | Melinda Sue Gordon/Universal
Ο Νόλαν σκιαγραφεί τους υπόλοιπους χαρακτήρες του έργου, με τρόπο πιστό στο ομηρικό πνεύμα, αλλά με με διαλόγους που μας επαναφέρουν στην πραγματικότητα του 21ου αιώνα: οι μνηστήρες εκμεταλλεύονται την απουσία του Οδυσσέα και το νεαρό της ηλικίας του Τηλέμαχου (τον οποίο υποδύεται ο Τομ Χόλαντ ως ένα αδύναμο και παρορμητικό αγόρι, που κάπως, ξαφνικά και επιπόλαια, αποφασίζει να πάρει την κατάσταση στα χέρια του), ώστε να καταλύσουν τον νόμο του Δία περί φιλοφενίας, έχοντας ως σκοπό να διεκδικήσουν την δύστυχη, αλλά ακέραιη Πηνελόπη, παρουσιάζονται σαν κοινοί κάφροι που θα μπορούσαμε να συναντήσουμε σε νυχτερινά μαγαζιά της Αθήνας (ξέρετε αυτοί που συνεχώς πίνουν και ψάχνονται).
Τίποτα λιγότερο, τίποτα περισσότερο (ειδικά ο κινηματογραφικός Αντίνοος, τον οποίο ενσαρκώνει ο Ρόμπερτ Πάτινσον, δεν απέχει και πολύ από έναν απλό τραμπούκο, ο οποίος στα δύσκολα, τρέχει).
Στην αντίπερα όχθη του ποταμού, ευχάριστη έκπληξη, αποτέλεσε η σύντομη ερμηνεία του ράπερ Τράβις Σκοτ, ο οποίος παρουσιάζεται ως σύγχρονος βάρδος μπροστά στους μνηστήρες της Πηνελόπης (την οποία ενσαρκώνει η Αν Χάθαγουεϊ), απαγγέλοντας μια ιστορία για τον Τρωικό Πόλεμο.
Δεν σας κρύβω, ότι όταν βγήκαμε από την κινηματογραφική αίθουσα, είπα στις φίλες μου: «Νομίζω ότι είναι η καλύτερη ερμηνεία σε αυτή την ταινία, μαζί με της Σαρλίζ Θερόν».
Και μιας που αναφέρθηκα στην Θερόν, οφείλω να πω ότι ως Καλυψώ, δεν σαγήνεψε μόνο τον Οδυσσέα, αλλά και εμένα: παρόλο που ο Νόλαν μας την συστήνει επτά χρόνια αφότου γνώρισε τον βασιλιά της Ιθάκης και τη στιγμή που ετοιμάζεται να τον αποχαιρετήσει (ενώ μεσολαβούν αφηγήσεις για το ταξίδι του), η αιθέρια παρουσία της και η γαλήνη που εντοπίζουμε στις κινήσεις της ζωγραφίζουν άψογα την ιστορία τους, παρόλο που ο Νόλαν δεν εμβαθύνει (όπως και στην περίπτωση των Σειρήνων, οι οποίες προσπερνιούνται με γοργούς ρυθμούς).
Φωτογραφία: Η Άν Χάθαγουεϊ υποδύεται την Πηνελόπη, σύζυγο του Οδυσσέα, ενώ ο Τομ Χόλαντ υποδύεται τον γιο τους, τον Τηλέμαχο | Universal Pictures
Στις εκπληκτικές ερμηνείες πρέπει να συμπεριλάβουμε και εκείνη του Τζον Λεγκουιζάμο, ο οποίος πρωταγωνίστηκε ως ο πιστός χοιροβοσκός του Οδυσσέα, Εύμαιος.
Αν θέλουμε λοιπόν να καταλήξουμε σε ένα συμπέρασμα, αυτό είναι το εξής: ο Νόλαν, προσεγγίζει την «Οδύσσεια» σαν κλασική ταινία δράσης-θρίλερ (η αναπαράσταση του Κύκλωπα Πολύφημου και της Κίρκης, θα σας πείσουν), με την αφηγηματική του τεχνική να ταυτίζεται με εκείνη του Ομήρου.
Πάντως, αν αποφάσιζα εγώ για το ποιος θα λάβει Όσκαρ, σίγουρα θα χάριζα εκείνο των «καλύτερων οπτικών εφέ» στην πολυσυζητημένη (ενίοτε για λάθος λόγους) ταινία του Νόλαν.
Υστερόγραφο: αφήστε στην άκρη τις αναλύσεις του Facebook, τις στερεοτυπικές σκέψεις που κατατρώνε τον εγκέφαλο, ακόμη και όσα σας γράφω εγώ αυτή τη στιγμή, κλείστε ένα εισιτήριο και παρακολουθήστε την Οδύσσεια με καθαρό μυαλό και κρίνετε την ταινία, γι’ αυτό που ακριβώς είναι: γέννημα θρέμμα, χολιγουντιανό blockbuster.
- Ο ΠΑΟΚ Ανακοίνωσε τον Όσμαν με βίντεο – Η μέρα και η ώρα της παρουσίασής του
- Hellenic Train: Ακινητοποιήθηκε λόγω βλάβης η αμαξοστοιχία που εκτελούσε το δρομολόγιο Θεσσαλονίκη – Σέρρες
- Μπορεί μια πίτσα να μαρτυρήσει πότε δουλεύετε υπερωρίες και πότε έρχεται γεωπολιτικός «σεισμός»;
- LIVE: Ολυμπιακός – Φορτούνα Σιτάρντ
- Καιρός: Έρχονται τα πρώτα 40άρια: Μίνι καύσωνας και μετά βροχές και καταιγίδες
- Τσίπρας: Αλλάζουμε τον τρόπο που κάνουμε πολιτική – Το backstage πριν τη συζήτηση με τα μέλη της ΕΛΑΣ
- Ολυμπιακός: Η 11άδα του για το φιλικό παιχνίδι με τη Φορτούνα Σιτάρντ
- Είδαμε (κι εμείς) την «Οδύσσεια» – Το ομηρικό πνεύμα διέπει την ταινία, αλλά δεν πρωταγωνιστεί
Ακολουθήστε το in.gr στο Google News και μάθετε πρώτοι όλες τις ειδήσεις
![Άκρως Ζωδιακό: Τα Do’s και Don’ts στα ζώδια σήμερα [Παρασκευή 17.07.2026]](https://www.in.gr/wp-content/uploads/2026/07/presley-roozenburg-qXIn8tF6VTI-unsplash-1-315x220.jpg)
