«Απλό, τολμηρό, τουριστικό και γεμάτο κιτς νοσταλγία» – Γιατί το μακό «I ❤️» είναι πάλι στη μόδα

Το μεγαλύτερο λάθος που μπορεί να κάνει ένας τουρίστας; Να ντύνεται σαν τουρίστας. Τα selfie sticks και τα υπερμεγέθη σακίδια ανήκουν σε αυτή την κατηγορία, αλλά υπάρχει ένα αντικείμενο που φαίνεται να έχει ξεπεράσει το αίσθημα ντροπής και να έχει εισέλθει στον κόσμο του cool.

Το μπλουζάκι «I ❤» είναι ένα αντικείμενο που αναγνωρίζεται αμέσως. Αν και βρίσκεται σε κάθε κατάστημα με σουβενίρ σε όλες τις μεγάλες πόλεις του κόσμου, δεν υπάρχει άλλο μέρος με το οποίο το T-Shirt να συνδέεται περισσότερο από τη Νέα Υόρκη.

Αλλά αυτό που συνήθως θα βρισκόταν προς πώληση σε ένα πάγκο στην Canal Street για όχι περισσότερο από 20 δολάρια, πρόσφατα τράβηξε το ενδιαφέρον μιας γενιάς που αγαπά το κιτς και τα meme  -και τώρα κάνει την εμφάνισή του στις πασαρέλες.

Μια σειρά από νέες εμφανίσεις

Στους κύκλους της μόδας, οι σχεδιαστές έχουν μετατρέψει το μπλουζάκι σε κάτι περισσότερο από μια γιορτή της πόλης. Η ερμηνεία της Coach περιλάμβανε καρδιές με χάντρες και κείμενο γραμμένο με στυλό, το οποίο φόρεσε η Έλα Έμχοφ, μοντέλο και θετή κόρη της Κάμαλα Χάρις, καθώς περπατούσε για τη μάρκα κατά τη διάρκεια της εβδομάδας μόδας της Νέας Υόρκης τον Σεπτέμβριο του 2024.

Η επίδειξη Métiers d’Art του Matthieu Blazy για τη Chanel, που πραγματοποιήθηκε σε σταθμό του μετρό τον Δεκέμβριο του περασμένου έτους, παρουσίασε μια έκδοση με πούλιες σε συνδυασμό με ένα ταιριαστό σετ από τουίντ.

Το T-shirt είναι τόσο συνώνυμο με το Μεγάλο Μήλο όσο ένα κομμάτι πίτσα ενός δολαρίου ή μια παράσταση εκτός Μπρόντγουεϊ – αλλά από πού ακριβώς προήλθε το σχέδιο;

Δείτε αυτή τη δημοσίευση στο Instagram.

Η δημοσίευση κοινοποιήθηκε από το χρήστη BYRDIE (@byrdie)

Στη συνέχεια ήρθαν οι διασημότητες. Το αγαπημένο σούπερ μοντέλο της Γενιάς Ζ, η Άλεξ Κονσάνι, φόρεσε το μπλουζάκι της Chanel σε μια εκδήλωση στην Τάιμς Σκουέαρ τον Απρίλιο, όπως και η Τεϊάνα Τέιλορ όταν παρουσίασε το Saturday Night Live τον Ιανουάριο.

Η Αμέλια Ντιμόλντενμπεργκ, γνωστή από το «Chicken Shop Date», φόρεσε με άνετο στυλ το δικό της ξεθωριασμένο μπλουζάκι πάνω από ένα φόρεμα της σχεδιαστής από τη Νέα Υόρκη Μις Κλερ Σάλιβαν στο κόκκινο χαλί της πρεμιέρας της ταινίας «The Devil Wears Prada 2» στην πόλη.

Δείτε αυτή τη δημοσίευση στο Instagram.

Η δημοσίευση κοινοποιήθηκε από το χρήστη Fashion Bomb Daily (@fashionbombdaily)

Πώς ξεκίνησαν όλα – Η ιδέα του «I ❤»

Το T-shirt είναι τόσο συνώνυμο με το Μεγάλο Μήλο όσο ένα κομμάτι πίτσα ενός δολαρίου ή μια παράσταση εκτός Μπρόντγουεϊ – αλλά από πού ακριβώς προήλθε το σχέδιο;

Όπως όλα τα καλά ταξίδια στη Νέα Υόρκη, ξεκίνησε στο πίσω κάθισμα ενός κίτρινου ταξί. Το 1976, ο γραφίστας Μίλτον Γκλέιζερ ανέλαβε την ανάθεση από την πολιτεία της Νέας Υόρκης και τη διαφημιστική εταιρεία Wells, Rich, Greene να σχεδιάσει ένα λογότυπο που θα προωθούσε τον τουρισμό στην πόλη κατά τη διάρκεια μιας οικονομικής ύφεσης και της έξαρσης της εγκληματικότητας.

Ο Γκλέιζερ έφτιαξε το αρχικό σκίτσο ενώ βρισκόταν καθ’ οδόν προς τη διαφημιστική εταιρεία, εμπνευσμένος από την εικόνα ποπ αρτ «Love» του Ρόμπερτ Ιντιάνα.

Η κυβέρνηση της πολιτείας της Νέας Υόρκης σπάνια κατάφερε να επιβάλει το εμπορικό σήμα της, καθώς βρέθηκε αντιμέτωπη με έναν ανεξέλεγκτο αριθμό παγκόσμιων απομιμήσεων. Το λογότυπο είναι πανταχού παρόν και έχει αντιγραφεί σε αναμνηστικά από κάθε γωνιά του πλανήτη, από το Λονδίνο και το Παρίσι μέχρι το Μαγκαλούφ της Μαγιόρκα.

Είναι ίσως το πιο χαρακτηριστικό παράδειγμα εμπορικών προϊόντων μιας πόλης. Ο Χοσέ Φελίπε Τόρες, παγκόσμιος διευθυντής για την προώθηση της εικόνας χωρών και πόλεων στη Bloom Consulting, λέει ότι αποτελούν ένδειξη ότι «ο τόπος έχει γίνει αντικείμενο φιλοδοξίας».

«Η μόδα είναι ουσιαστικά ένας τρίτος που παρουσιάζει την πόλη σε ένα παγκόσμιο κοινό, σε ένα πλαίσιο που καθορίζει αν οι άνθρωποι θέλουν να την επισκεφθούν, να επενδύσουν ή να ζήσουν εκεί».

Δείτε αυτή τη δημοσίευση στο Instagram.

Η δημοσίευση κοινοποιήθηκε από το χρήστη Emanuela Formoso (@thefashionlover_net)

Η νέα αγάπη για την πόλη της Νέας Υόρκης

Αυτό που ξεκίνησε ως μια στρατηγική μάρκετινγκ μετατράπηκε σταδιακά σε σύμβολο της ποπ κουλτούρας κατά τη διάρκεια της δεκαετίας του ’90 και των αρχών της δεκαετίας του 2000.

Και να το ξαναβλέπουμε τώρα, με καταλύτη μια διαδικτυακή γενιά της οποίας η αισθητική ευαισθησία καθοδηγείται από ταμπλό στο Pinterest με φωτογραφίες παπαράτσι και καρέ από ταινίες των προηγούμενων δεκαετιών.

Η αναβίωση του T-shirt φαίνεται επίσης να συμβαδίζει με τις πολιτικές αλλαγές της πόλης. Λίγες μόνο μέρες μετά τις επιθέσεις της 11ης Σεπτεμβρίου, η ηθοποιός Τζένα Έλφμαν φόρεσε ένα σκισμένο και καταστραμμένο μοντέλο της σχεδιάστριας Ρεμπέκα Μίνκοφ στην εκπομπή «The Jay Leno Show».

Όπως όλα τα καλά ταξίδια στη Νέα Υόρκη, ξεκίνησε στο πίσω κάθισμα ενός κίτρινου ταξί. Το 1976, ο γραφίστας Μίλτον Γκλέιζερ ανέλαβε την ανάθεση από την πολιτεία της Νέας Υόρκης και τη διαφημιστική εταιρεία Wells, Rich, Greene να σχεδιάσει ένα λογότυπο που θα προωθούσε τον τουρισμό

Τώρα, η εκλογή του Ζόραν Μαμντάνι ως δημάρχου έχει φέρει ένα νέο είδος υπερηφάνειας για την πόλη –ένα είδος που είναι ισότιμο, αγκαλιάζει τη διαφορετικότητα και φαίνεται αποφασιστικό στην αντίθεσή του στις απειλές της κυβέρνησης Τραμπ.

Έχει γίνει δεκτό με ενθουσιασμό σε όλο τον κόσμο, καθιστώντας ξανά μοντέρνο το να «αγαπάς» τη Νέα Υόρκη, ανεξάρτητα από το αν ζεις στην πόλη ή όχι. Έχει γίνει ένα είδος αντι-MAGA καπέλου.

Σαν ένα πρότυπο μιμιδίου

Η σύμβουλος μάρκας και δημιουργός περιεχομένου Μιράντα Σανάχαν, όμως, πιστεύει ότι η αναβίωση του T-Shirt αποτελεί μάλλον ένα σύμπτωμα του νόμου του Λάβερ, σύμφωνα με τον οποίο μια τάση ακολουθεί έναν «συναισθηματικό» κύκλο 20 ετών.

«Αυτό που φαίνεται φρικτό μετά από 10 χρόνια, γίνεται γελοίο μετά από 20, και στη συνέχεια σταδιακά ειρωνικό και επιθυμητό. Η πολιτιστική ακμή του τουριστικού μακό μας τοποθετεί ακριβώς στη σωστή απόσταση για μια ειρωνική επανεκτίμηση» λέει η Σανάχαν στον Guardian.

«Είναι απλά, τολμηρά και μπορούν να αναμειχθούν ατέλειωτα για οποιαδήποτε πόλη, υποκουλτούρα ή εσωτερικό αστείο – σαν ένα πρότυπο μιμιδίου».

Δείτε αυτή τη δημοσίευση στο Instagram.

Η δημοσίευση κοινοποιήθηκε από το χρήστη arose (@arose_vintage)

Κιτς αλλά και μοντέρνο

Η Βρετανίδα τραγουδοποιός Ρόουζ Γκρέι έχει ενσωματώσει το τουριστικό μπλουζάκι στη σκηνική της γκαρνταρόμπα, συχνά συντονίζοντάς το με την πόλη στην οποία εμφανίζεται.

«Είναι ένας τόσο απλός τρόπος για μένα να δείξω την αγάπη μου για μια πόλη και τους θαυμαστές μου», λέει. Το πρώτο μπλουζάκι της Νέας Υόρκης που είχε η Γκρέι της το έδωσε η μαμά της. «Νιώθω μια κάπως κιτς νοσταλγία όταν το φοράω» εξηγεί.

Είναι ένα μείγμα νοσταλγίας και ειρωνείας, λαϊκής κουλτούρας και υψηλής μόδας, που έχει αναδείξει το μιμιδικό δυναμικό του μακό και, κατά συνέπεια, τη ιογενή του διάδοση. Όπως και η μητρόπολη που προοριζόταν να αντιπροσωπεύει, ξεπερνά τα όρια.

Ταυτόχρονα, το τουριστικό μπλουζάκι είναι κιτς αλλά και μοντέρνο, αρκετά προσιτό ώστε να το βρει κανείς σε ένα κατάστημα με σουβενίρ, ενώ ταυτόχρονα υποδηλώνει μια ταπεινή επίδειξη κοσμοπολιτισμού που λέει: «Κοιτάξτε με, έχω ταξιδέψει σε αυτή την πόλη ή έχω φίλους που έχουν ταξιδέψει».

*Με στοιχεία από theguardian.com