«Ο παππούς μου, ο Τσαρλς Μάνσον» – Διαγενεακό τραύμα και η οδύσσεια ενός καταραμένου DNA

Σχεδόν εννέα χρόνια μετά τον θάνατο του Τσαρλς Μάνσον, του διαβόητου serial killer που ταύτισε το όνομά του με μερικές από τις πιο ειδεχθείς δολοφονίες στην ιστορία των Ηνωμένων Πολιτειών, μια σοκαριστική αποκάλυψη έρχεται να ανατρέψει τα όσα γνωρίζαμε για τη γενεαλογική του γραμμή.

Η σκηνοθέτιδα Σοφία Μάντοξ, μέσα από ένα απλό τεστ DNA, ανακάλυψε ότι είναι εγγονή του ηγέτη της αίρεσης που συγκλόνισε το Χόλιγουντ στα τέλη της δεκαετίας του ’60. To εύρημα και η προσωπική της οδύσσεια έγινε υλικό για ένα νέο, καθηλωτικό ντοκιμαντέρ του Hulu με τίτλο My Grandfather Charles Manson [Ο Παππούς Μου Τσαρλς Μάνσον].

«Όταν έμαθα από το τεστ DNA ότι ο Τσαρλς Μάνσον ήταν ο παππούς μου, άρχισα να κινηματογραφώ τον εαυτό μου· δεν ήξερα πώς αλλιώς να το διαχειριστώ την είδηση»

Η Σοφία Μάντοξ ήρθε αντιμέτωπη με την αλήθεια όταν τα αποτελέσματα του τεστ έδειξαν ότι ο πατέρας της, Ντάνιελ Αργουέγιες, φέρει μια συγκλονιστική ομοιότητα με τον καταδικασμένο εγκληματία.

Η ανακάλυψη αυτή την οδήγησε σε ένα σκοτεινό μονοπάτι, καθώς προσπαθούσε να συμβιβαστεί με τη νέα της ταυτότητα, εξερευνώντας παράλληλα τον υπόκοσμο που περιέβαλλε την «οικογένεια Μάνσον» —την ομάδα που ήταν υπεύθυνη για τη διαβόητη δολοφονία της εγκυμονούσας Σάρον Τέιτ και έξι ακόμη ανθρώπων κατά τη διάρκεια δύο νυχτών του Αυγούστου του 1969.

Καθώς η Μάντοξ αναζητά τα ίχνη της ζωής του παππού της, τα γονίδιά της γίνονται το κλειδί για να έρθουν στο φως έγγραφα που δεν είχαν κυκλοφορήσει ποτέ στο παρελθόν, καθώς και αποκλειστικές ηχητικές καταγραφές που φωτίζουν την ψυχοπαθολογία του Μάνσον με πρωτοφανή τρόπο.

Η κάμερα είναι μάρτυρας σε ένα ταξίδι στη μνήμη και την κληρονομιά της καθώς καταγράφει την περιπέτεια της. Όσο περισσότερα στοιχεία ανακαλύπτει η Σοφία Μάντοξ, τόσο περισσότερο δοκιμάζεται η σχέση με τον πατέρα της, φέρνοντάς την αντιμέτωπη με το απόλυτο ερώτημα: Τι έχει κληρονομήσει και πώς μπορεί κανείς να διαχειριστεί μια σκοτεινή, σχεδόν καταραμένη, οικογενειακή κληρονομιά;

Το πρότζεκτ, το οποίο ξεκίνησε ως ένας τρόπος επεξεργασίας της ανακάλυψής της, εξελίχθηκε σε μια βαθύτερη έρευνα γύρω από το διαγενεακό τραύμα και το κατά πόσο είμαστε «προορισμένοι» να επαναλαμβάνουμε τις ιστορίες που κληρονομούμε.

«Αν και δεν μπορούμε να επιλέξουμε από πού προερχόμαστε, μπορούμε να επιλέξουμε τι θα κάνουμε με αυτή την ιστορία»

Μέχρι τη στιγμή που η έρευνα της Μάντοξ αναθεώρησε τα δεδομένα, η επίσημη ιστορία αναγνώριζε στον Τσαρλς Μάνσον τρεις γιους, οι οποίοι προσπάθησαν με κάθε τρόπο να εξαφανίσουν το βάρος του επιθέτου τους.

Ο πρωτότοκος, Τσαρλς Μάνσον Τζούνιορ, ο οποίος γεννήθηκε από τη Ρόζαλι Τζιν Γουίλις το 1956, άλλαξε αργότερα νομικά το όνομά του σε Τζέι Γουάιτ. Ελάχιστα πράγματα έγιναν γνωστά για τη ζωή του, η οποία έληξε πρόωρα όταν αυτοκτόνησε σε ηλικία 37 ετών, το 1993.

Ο γιος του, Τζέισον Φρίμαν, ήταν εκείνος στον οποίο δόθηκε τελικά η κηδεμονία των λειψάνων του Μάνσον μετά τον θάνατο του τελευταίου στη φυλακή το 2017.

Ο δεύτερος γιος, Τσαρλς Λούθερ, καρπός της σχέσης του Μάνσον με τη Λεόνα Ρέι Μάσερ (γνωστή και ως Κάντι Στίβενς), επέλεξε επίσης την οδό της εξαφάνισης, αλλάζοντας το όνομά του σε Τζέι Τσαρλς Γουόρνερ το 1976, πριν πεθάνει στο Κολοράντο το 2007.

Τέλος, ο Μάικλ Μπρούνερ, ο οποίος γεννήθηκε το 1968 ως Βαλεντάιν Μάικλ Μάνσον, ήταν ο γιος που απέκτησε ο ηγέτης της αίρεσης με τη Μαίρη Τερέζα Μπρούνερ, ένα από τα πρώτα μέλη της «οικογένειας Μάνσον».

Ο Μάικλ υιοθετήθηκε επίσημα από τους γονείς της μητέρας του το 1976, μεγάλωσε στις μεσοδυτικές πολιτείες των Ηνωμένων Πολιτειών και κατάφερε να διατηρήσει ένα εξαιρετικά χαμηλό προφίλ, εργαζόμενος στη μεταποίηση και ζώντας μια απόλυτα κανονική ζωή μακριά από τη φρίκη του παρελθόντος.

Το ντοκιμαντέρ My Grandfather Charles Manson, το οποίο σκηνοθετεί η ίδια η Μάντοξ μαζί με την Αλεξάνδρα Όρτον, έρχεται να προσθέσει ένα εντελώς νέο και απροσδόκητο κεφάλαιο σε αυτή την ιστορία υπενθυμίζοντας ότι τα εγκλήματα του παρελθόντος συνεχίζουν να στοιχειώνουν τις επόμενες γενιές με τρόπους που η επιστήμη μόλις τώρα αρχίζει να αποκαλύπτει.

Το My Grandfather Charles Manson θα είναι διαθέσιμο για streaming από την Τετάρτη 22 Ιουλίου στο Hulu και στο Hulu στο Disney+.

Τσαρλς Μάνσον, δαίμονας στη γη

O Τσαρλς Μάνσον, ένας από τους ειδεχθέστερους και πιο αδίστακτους δολοφόνους του 20ού αιώνα, πέθανε στις 19 Νοεμβρίου 2017, σε ηλικία 83 ετών, έχοντας παραμείνει τα περισσότερα από αυτά στη φυλακή. Ήταν Κυριακή και πέθανε από φυσικά αίτια στο νοσοκομείο, όπως ανέφερε η υπηρεσία σωφρονιστικών καταστημάτων της Καλιφόρνιας σε ανακοίνωσή της.

Ο Μάνσον ήταν ένας ημι-εγγράμματος κατά συρροήν εγκληματίας και αποτυχημένος μουσικός, προτού βρεθεί στο επίκεντρο της επικαιρότητας στα τέλη της δεκαετίας του 1960 ως ο ηγέτης, με την τρελή ματιά, της «οικογένειας Μάνσον», μιας δολοφονικής ομάδας νεαρών περιθωριοποιημένων ατόμων.

Καταδικάστηκε για εννέα φόνους, αλλά έμεινε περισσότερο γνωστός για τις επτά δολοφονίες που ονομάστηκαν φόνοι Τέιτ – Λα Μπιάνκα, που οι οπαδοί του έκαναν σε δύο συνεχή βράδια του Αυγούστου του 1969.

Η ιστορία παραμένει βαθιά χαραγμένη στη συλλογική μνήμη. Το βράδυ της 8ης Αυγούστου 1969, ένας άνδρας και τρεις γυναίκες της χίπικης οικογένειας Μάνσον, με εντολή του αρχηγού τους, έσφαξαν τέσσερα άτομα σε μια έπαυλη στο Μπέβερλι Χιλς.

Η έπαυλη ανήκε παλαιότερα σε έναν μουσικό παραγωγό που είχε απορρίψει δίσκο με τραγούδια του Μάνσον, και εκείνη την περίοδο κατοικούσε εκεί η 26χρονη ηθοποιός Σάρον Τέιτ, 8,5 μηνών έγκυος, σύζυγος του σκηνοθέτη Ρόμαν Πολάνσκι, ο οποίος απουσίαζε στο Λονδίνο.

Η «οικογένεια Μάνσον» εκτέλεσαν εν ψυχρώ έναν νεαρό επισκέπτη στην αυλή και στη συνέχεια έσφαξαν με σαδισμό την Τέιτ και την παρέα της. Χρησιμοποιώντας το αίμα των θυμάτων, έγραψαν τη λέξη «γουρούνι» (pig) στους τοίχους, προσπαθώντας να στρέψουν τις υποψίες στους Μαύρους Πάνθηρες. Σκοπός του ψυχοπαθή γκουρού; Να πυροδοτήσει έναν γενικευμένο φυλετικό πόλεμο

Η οικογένεια Μάνσον εκτέλεσαν εν ψυχρώ έναν νεαρό επισκέπτη στην αυλή και στη συνέχεια έσφαξαν με σαδισμό την Τέιτ και την παρέα της. Χρησιμοποιώντας το αίμα των θυμάτων, έγραψαν τη λέξη «γουρούνι» στους τοίχους, προσπαθώντας να στρέψουν τις υποψίες στους Μαύρους Πάνθηρες.

Στόχος του Μάνσον ήταν να πυροδοτήσει έναν γενικευμένο φυλετικό πόλεμο, ώστε να εκπληρωθεί η παρανοϊκή προφητεία του ότι μέσα από το χάος θα αναδυόταν ο ίδιος ως ένας νέος άγγελος της Αποκάλυψης.

Με τη σφαγή αυτή έστειλε ένα μήνυμα αίματος στο διονυσιακό Χόλιγουντ. Με παρόμοιο φρικιαστικό τρόπο, το επόμενο βράδυ κατακρεουργήθηκε το αθώο ζεύγος Λα Μπιάνκα, όπου χρησιμοποιήθηκε το αίμα τους για το σύνθημα «θάνατος στα γουρούνια».

Μέλη της «οικογένειας» ενέχονταν επίσης σε άλλες δύο δολοφονίες, πριν και μετά από αυτό το αιματηρό διήμερο, καθώς και σε κλοπές αυτοκινήτων, ληστείες και διακίνηση ναρκωτικών.

Οι δολοφονίες Τέιτ – Λα Μπιάνκα και η επτάμηνη δίκη που ακολούθησε καλύφθηκαν επί μακρόν από τις ειδήσεις. Στο φοβισμένο κοινό, οι φόνοι και το υπόβαθρο του σεξ, των ναρκωτικών, του ροκ εντ ρολ και του σατανισμού έμοιαζαν με τη φυσική επέκταση του αντικαθεστωτικού ήθους που βοήθησε στον καθορισμό της δεκαετίας του 1960.

Αποτελεί μέτρο της δύναμης που ασκούσε ο Μάνσον στις οπαδούς του το γεγονός ότι ο ίδιος δεν ήταν παρών στους φόνους Τέιτ – Λα Μπιάνκα.

Παρ’ όλα αυτά η οικογένεια τους δολοφόνησε κατόπιν των διαταγών του, καθώς επιθυμούσε να ξεσπάσει έτσι φυλετικός πόλεμος, που ο Μάνσον αποκαλούσε «χέλτερ σκέλτερ».

Η αλήθεια είναι, γράφουν οι New York Times, ότι επί πολλά χρόνια μετά τις δολοφονίες ο Μάνσον παρέμενε ένα αίνιγμα.

Αραγε ήταν ένα παρανοϊκός σχιζοφρενής; Ηταν κενός ανθρωπίνων συναισθημάτων ή ένας χαρισματικός γκουρού, όπως πίστευαν οι οπαδοί του και ακόμη πιστεύουν οι φίλοι του; Ή μήπως ήταν ένα ανθρώπινο ναυάγιο, ένας άνθρωπος του οποίου η ζωή, όπως έγραφαν οι NYT το 1970, «αποτελεί μνημείο της αποτυχίας του σωφρονιστικού συστήματος»;