
Λυσίας: Ο μεγάλος μάστορας του λόγου (Μέρος ΣΤ’)
Το λόγο του Λυσία «Κατά Αγοράτου» εκφωνεί στην Ηλιαία ο κουνιάδος και εξάδελφος του εκτελεσθέντος ταξιάρχου Διονυσόδωρου, ο οποίος ζητά την επιβολή της θανατικής ποινής στον Αγόρατο
Συναφής με το λόγο του Λυσία Κατά Ερατοσθένους, που μας απασχόλησε στο αμέσως προηγούμενο άρθρο μας, είναι ο λόγος του Κατά Αγοράτου, ο οποίος γράφτηκε ύστερα από λίγα χρόνια. Και τούτο, επειδή και εδώ το κατηγορητήριο αφορούσε τη διάπραξη φόνων στην Αθήνα επί τυραννίας των Τριάκοντα. Η διαφορά έγκειται στο γεγονός ότι ο κατηγορούμενος στη συγκεκριμένη δίκη δεν ήταν ένας εκ των Τριάκοντα (όπως ήταν ο Ερατοσθένης), αλλά ένας πρώην δούλος ονόματι Αγόρατος. Αυτός, ως συνεργάτης του τυραννικού καθεστώτος και πειθήνιο όργανο των ολιγαρχικών, είχε προκαλέσει το θάνατο διαφόρων πολιτών που διαπνέονταν από δημοκρατικά φρονήματα.
Πιο συγκεκριμένα, ο Αγόρατος βαρυνόταν με την κατηγορία ότι διά των πληροφοριών του και των ονομαστικών καταγγελιών του περί συνωμοσίας κατά της έννομης τάξης έγινε ο υπαίτιος της θανάτωσης στρατηγών, ταξιάρχων και άλλων πολιτικών αντιπάλων των Τριάκοντα Τυράννων.
Το λόγο του Λυσία Κατά Αγοράτου εκφωνεί στην Ηλιαία ο κουνιάδος και εξάδελφος του εκτελεσθέντος ταξιάρχου Διονυσόδωρου, ο οποίος ζητά την επιβολή της θανατικής ποινής στον Αγόρατο, παρά το ότι αυτός καλυπτόταν κατά τα φαινόμενα από την αμνηστία του 403 π.Χ. και η εναντίον του κατηγορία ερχόταν σε αντίθεση με τους όρκους και τις συνθήκες που ήταν τότε (περί το 399 π.Χ.) σε ισχύ.
Πέραν της βασικής κατηγορίας κατά του Αγόρατου για τη συνεργασία του με τους Τριάκοντα Τυράννους, ο Λυσίας τον εγκαλεί και για αντιποίηση της ιδιότητας του αθηναίου πολίτη, με άλλα λόγια για σφετερισμό των δικαιωμάτων του αθηναίου πολίτη.
Με το τυραννικό καθεστώς των Τριάκοντα και την υφαρπαγή της περιουσίας του Λυσία από τους ολιγαρχικούς συνδέεται ένας ακόμα λόγος του κορυφαίου λογογράφου, ο Κατά Ιπποθέρσου. Τα περιορισμένης έκτασης σωζόμενα αποσπάσματα φανερώνουν τις δικαστικές περιπέτειες στις οποίες μπήκε ο Λυσίας μετά την αποκατάσταση της δημοκρατίας στην Αθήνα (403 π.Χ.), στην προσπάθειά του να ανακτήσει ένα μέρος τουλάχιστον της κατασχεθείσης περιουσίας του. Αντικείμενο της δικαστικής αντιπαράθεσης ανάμεσα στον Λυσία και τον –σχεδόν μετά βεβαιότητος ολιγαρχικό– Ιπποθέρση ήταν μια υπηρέτρια (θεράπαινα), η οποία ανήκε παλαιότερα στον πρώτο, αλλά εκείνη την εποχή αποτελούσε πλέον περιουσιακό στοιχείο του δευτέρου.
*Στη φωτογραφία του παρόντος άρθρου, o «Κατά Αγοράτου» λόγος του Λυσία (ηλεκτρονική έκδοση στην αγγλική γλώσσα, πηγή: Ψηφιακή βιβλιοθήκη Miguel de Cervantes).
Λυσίας: Ο μεγάλος μάστορας του λόγου (Μέρος Α’)
Λυσίας: Ο μεγάλος μάστορας του λόγου (Μέρος Β’)
Λυσίας: Ο μεγάλος μάστορας του λόγου (Μέρος Γ’)
- Σήμερα καταθέτει η ΝΔ την πρότασή της για τη Συνταγματική Αναθεώρηση – Ο Μητσοτάκης της συγκάλυψης μιλάει για το άρθρο περί ευθύνης υπουργών
- ΗELLO!: Το νέο τεύχος έρχεται στα περίπτερα αυτή την Τετάρτη
- Πέθανε η αγωνίστρια της Αριστεράς, Ελένη Πορτάλιου
- Μπαρτζώκας: «Δεν αποφασίσαμε ακόμα για αλλαγή στη λίστα των ξένων – Απόλυτος επαγγελματίας ο Πίτερς»
- MEGA: Σαρωτική πρωτιά στην τηλεθέαση με τον τελικό του UEFA Champions League
- Από τις περιφέρειες της Ευρώπης στο κέντρο των αποφάσεων: Διεκδικήσεις για γεωργία, βιοοικονομία και υγεία



