Ο Βασιλιάς Κάρολος καλείται να απολογηθεί επίσημα για τη συμμετοχή του Παλατιού στο έγκλημα της δουλείας μετά τη δημοσίευση αποκαλυπτικού βιβλίου που επιβεβαιώνει τον κεντρικό ρόλο του βρετανικού Στέμματος στο διατλαντικό δουλεμπόριο.

Καθώς νέα ιστορικά στοιχεία αποδεικνύουν πως η βρετανική μοναρχία υπήρξε ο μεγαλύτερος αγοραστής σκλάβων παγκοσμίως, η διεθνής κοινότητα απαιτεί πλέον μια επίσημη και θεσμική συγγνώμη από τον Βασιλιά της Κοινοπολιτείας ενώ το αίτημα για αποζημιώσεις «παύει να είναι μια θεωρητική συζήτηση και μετατρέπεται σε μια επιτακτική ανάγκη για δικαιοσύνη» σημειώνει ο The Guardian.

Το Στέμμα πλέον βρίσκεται σε ένα κρίσιμο σταυροδρόμι, καθώς πληθαίνουν οι εκκλήσεις προς τον Κάρολο να τοποθετηθεί επίσημα για τη συμμετοχή στο έγκλημα διαρκείας.

«Η προσωπική λύπη δεν αρμόζει σε ένα από τα μεγαλύτερα εγκλήματα κατά της ανθρωπότητας»

Αν και ο μονάρχης έχει εκφράσει στο παρελθόν τη θλίψη του, οι επικριτές του τονίζουν πως οι δηλώσεις αυτές «υπολείπονται της βαρύτητας των πράξεων της μοναρχίας».

Η Μπέλ Ριμπέιρο Άντι, βουλευτής των Εργατικών, υπήρξε κατηγορηματική στη δήλωσή της, σημειώνοντας πως «η προσωπική λύπη δεν αρμόζει σε ένα από τα μεγαλύτερα εγκλήματα κατά της ανθρωπότητας». Η ίδια υποστήριξε ότι η συζήτηση δεν αφορά τα πρόσωπα, αλλά τη μοναρχία ως θεσμό.

«Μια συγγνώμη θα μπορούσε να αποτελέσει τη βάση για την ειλικρινή συζήτηση και τον μετασχηματισμό που χρειαζόμαστε ως χώρα» δήλωσε.

Η νέα έρευνα που παρουσιάζεται στο βιβλίο The Crown’s Silence [Η Σιωπή του Στέμματος] φέρνει στο φως αδιαμφισβήτητα στοιχεία για το πώς οι Βρετανοί μονάρχες, από την Ελισάβετ Α΄ μέχρι τον Γεώργιο Δ΄, χρησιμοποίησαν το εμπόριο ανθρώπων για να χρηματοδοτήσουν την αυτοκρατορία τους.

Σύμφωνα με τα στοιχεία, μέχρι το 1807 το Στέμμα ήταν ο μεγαλύτερος αγοραστής δούλων στον κόσμο, ενώ το Βασιλικό Ναυτικό συμμετείχε καθοριστικά στην επέκταση του δουλεμπορίου και στην προστασία των δουλεμπορικών πλοίων, δανείζοντας πλοία σε εταιρείες δουλεμπορίου και εφοδιάζοντάς τα με άνδρες και προμήθειες.

Η συγγραφέας και ιστορικός Μπρουκ Νιούμαν τονίζει πως το βιβλίο της σκοπεύει να «παρουσιάσει τα ιστορικά τεκμήρια και να ανοίξει τη συζήτηση» σε ένα θέμα που συχνά θυσιάζεται στον βωμό των σύγχρονων πολιτικών αντιπαραθέσεων.

Αποζημιώσεις και ηθική αποκατάσταση

Για πολλούς ειδικούς και ακτιβιστές, η συγγνώμη είναι μόνο το πρώτο βήμα. Ο Μάικλ ΜακΊκραν από το μόνιμο φόρουμ του Οργανισμού Ηνωμένων Εθνών για τους ανθρώπους αφρικανικής καταγωγής, επισημαίνει ότι το αίτημα για δικαιοσύνη αφορά το μέλλον και όχι μόνο το παρελθόν.

«Δεν υπάρχει δύναμη στην ανθρώπινη ιστορία που να έχει συμβάλει περισσότερο στις κοινωνικές, οικονομικές και οικολογικές ανισότητες από την αποικιοκρατία», δήλωσε χαρακτηριστικά, προσθέτοντας πως δεν πρόκειται για ελεημοσύνη αλλά για μια συνεργασία για ένα δίκαιο μέλλον.

Στο ίδιο μήκος κύματος, η νομικός Ντομινίκ Ντέι σημειώνει ότι η κληρονομιά της δουλείας είναι ακόμη ορατή στην αστυνομική βία και στα κοινωνικά σκάνδαλα της σύγχρονης Βρετανίας, τονίζοντας πως «η αναγνώριση δημιουργεί χώρο για επανόρθωση».

Το 2026 αναδεικνύεται ως το έτος της μεγάλης ιστορικής δικαίωσης για τα θύματα της αποικιοκρατίας

Η πίεση προς το Μπάκιγχαμ αναμένεται να κλιμακωθεί στην επερχόμενη σύνοδο της Κοινοπολιτείας, όπου τα κράτη της Καραϊβικής και της Αφρικής θα ζητήσουν έμπρακτες απαντήσεις.

Η Κάρλα Ντένιερ, βουλευτής των Πρασίνων, δήλωσε πως η επίσημη συγγνώμη έχει καθυστερήσει δραματικά και ότι «οι απόγονοι των σκλαβωμένων ανθρώπων δεν αξίζουν τίποτα λιγότερο».

Με τη σύνοδο στην Αντίγκουα και Μπαρμπούντα να πλησιάζει, η ιστορική έρευνα λειτουργεί ως μοχλός πίεσης. Όπως σημειώνει η Μπρουκ Νιούμαν, το 2026 θα μπορούσε να είναι η χρονιά που ο Κάρολος θα αναγκαστεί να περάσει από τα λόγια στις πράξεις, μετατρέποντας τη θλίψη σε πολιτική δράση.

Eικονογράφηση από το φάκελο του The Guardian, Το Κόστος του Στέμματος [Cost Of The Crown]

Ειδήσεις Σήμερα: