Ο Λαρς φον Τρίερ είναι συναρπαστικός και εξοργιστικός – Η διάγνωση με Πάρκινσον σημαίνει καταστροφή για τον κινηματογράφο

«Όποιος διάβασε τα πρόσφατα αφιερώματα στον Ντέιβιντ Λιντς θα μπορούσε να σκεφτεί ότι είναι ο εκκεντρικός, καλοκάγαθος θείος της Αμερικής, που ακτινοβολεί στο ποίμνιό του με μια κούπα ζεστό καφέ και τις καθημερινές συμβουλές του για διαλογισμό» γράφει ο Xan Brooks στον Independent και συνεχίζει: «Αυτή ήταν σίγουρα μια πτυχή του, αν και υπάρχει κίνδυνος να παραγνωρίσει το πραγματικό έργο που παρήγαγε. Η τέχνη του Λιντς δεν ήταν γλυκιά. Πέρα από το Straight Story, ήταν χαοτική και άγρια – προοριζόταν να μας παγώσει μέχρι το κόκαλο. Φοβάται κανείς να φανταστεί πώς θα περιγραφεί ο Λαρς φον Τρίερ όταν έρθει η σειρά του.

»Προς το παρόν, δόξα τω Θεώ, ο άνθρωπος εξακολουθεί να κρατιέται – σκανδαλώδης και αδέξιος και πιθανώς εξακολουθεί να προκαλεί κόλαση στον στενό του κύκλο. Αλλά το 2022, ο Λαρς Φον Τρίερ ανακοίνωσε ότι είχε διαγνωστεί με τη νόσο του Πάρκινσον».

Ταινία σαν μια πέτρα στο παπούτσι σου

Τον περασμένο μήνα η εταιρεία παραγωγής του Δανού σκηνοθέτη επιβεβαίωσε ότι πλέον νοσηλεύεται σε κέντρο περίθαλψης στη Δανία. «Ο Λαρς τα πηγαίνει καλά υπό αυτές τις συνθήκες», δήλωσε η παραγωγός Λουίζ Βεστ. Θα μπορούσε κανείς να διαβάσει ένα ολόκληρο βιβλίο σε αυτές τις τρεις τελευταίες λέξεις.

«Μια ταινία πρέπει να είναι σαν μια πέτρα στο παπούτσι σου», έλεγε ο Φον Τρίερ, εννοώντας ότι πρέπει να είναι ενοχλητική, ανυπόφορη και ενίοτε εντελώς επώδυνη.

O Λαρς φον Τρίερ μιλάει για τον Ντέιβιντ Λιντς

Πρόκληση και αποπροσανατολισμός

«Αυτό δεν είναι για όλα τα γούστα – πιθανότατα δεν είναι για τα περισσότερα γούστα – αλλά οι καλύτερες πέτρες του Δανού ήταν λεπτοκομμένα έργα τέχνης, σαν μικρά διαμάντια, και δεν μπορώ να σκεφτώ άλλον σκηνοθέτη των τελευταίων τριάντα ετών που να είναι τόσο αξιόπιστα συναρπαστικός και εξοργιστικός» γράφει ο Xan Brooks στον Independent και συνεχίζει:

«Οι ταινίες του φον Τρίερ δεν ενδιαφέρονται για το αν μας αρέσουν ή όχι. Είναι προκλητικές και αποπροσανατολιστικές. Ουσιαστικά προσκαλούν την απέχθεια και την οργή μας. Διαστροφικά, αυτό είναι που τις κάνει ακόμα πιο όμορφες. Για χρόνια, η πιο βίαιη αντίδραση του κοινού που είχα δει ποτέ, ήρθε στην προβολή του Αντιχρίστου (2009) στις Κάννες. Την ξεπέρασε μόνο η προβολή της ταινίας Το Σπίτι που έχτισε ο Τζακ (2018) στις Κάννες».

Η δυσκολία είναι το ζητούμενο

Ο Τρίερ έχει γυρίσει όλες τις ταινίες του μέσα στα δόντια του αλκοολισμού και της κατάθλιψης. Αν δεν υπήρχαν εμπόδια, είναι πολύ πιθανό να τα επινοούσε ο ίδιος, όπως έκανε ως γνωστόν με το διαβόητο Avant Garde Μανιφέστο του Dogme 95.

Εδώ, οι κανόνες δηλώνουν ότι η κάμερα έπρεπε να κρατιέται στο χέρι, ότι οι ταινίες του είδους ήταν απαράδεκτες και ότι όλα τα γυρίσματα έπρεπε να πραγματοποιηθούν επιτόπου με φυσικό ήχο και φως. Βέβαια, το Dogme 95 ήταν ένα αστείο, αλλά έθετε κάποια έγκυρα σημεία. Η πρόκληση είναι προνόμιο. Η δυσκολία είναι το ζητούμενο.

«Οι ταινίες του φον Τρίερ δεν ενδιαφέρονται για το αν μας αρέσουν ή όχι. Είναι προκλητικές και αποπροσανατολιστικές. Ουσιαστικά προσκαλούν την απέχθεια και την οργή μας»

Δείτε αυτή τη δημοσίευση στο Instagram.

Η δημοσίευση κοινοποιήθηκε από το χρήστη Lars Von Trier (@larsvontrier_)

«Η επόμενη ταινία του λέγεται After»

«Ο Φον Τρίερ πρόκειται να σκηνοθετήσει ξανά αυτό το καλοκαίρι -αν υποθέσουμε ότι η δυσκολία μπορεί να ικανοποιηθεί» γράφει ο Xan Brooks και συνεχίζει: «Η επόμενη ταινία του λέγεται After και φημολογείται ότι αφορά τον θάνατο».

«Το After ήταν πάντα σχεδιασμένο να γυριστεί με βάση τη φυσική κατάσταση του Λαρς», εξηγεί ο φίλος του, παραγωγός Peter Aalbaek Jensen. «Πάντα χρησιμοποιούσε τους περιορισμούς για κάτι δημιουργικό».

Λαρς φον Τρίερ και Μάρτιν Σκορσέζε 

Δείτε αυτή τη δημοσίευση στο Instagram.

Η δημοσίευση κοινοποιήθηκε από το χρήστη Lars Von Trier (@larsvontrier_)

Να ξεφύγεις από τον θάνατο

Το 2020 ο σκηνοθέτης Gaspar Noé, ο ατίθασος δημιουργός των ταινιών Enter the Void, Irreversible και Climax, υπέστη μια σχεδόν θανατηφόρα εγκεφαλική αιμορραγία. Βγήκε από το νοσοκομείο με πιο ζοφερή, στοχαστική διάθεση για να γυρίσει το υπέροχο Vortex (2021), το οποίο παρακολουθούσε ένα ετοιμοθάνατο ηλικιωμένο ζευγάρι σε ένα στενόχωρο διαμέρισμα στο Παρίσι.

Ήσυχη και μυστική, εκεί που οι εικόνες του Noé ήταν δυνατές, θρασύτατες και στροβοσκοπικές, το Vortex δείχνει την κατεύθυνση που θα μπορούσε να επιλέξει να ακολουθήσει ο ίδιος ο φον Τρίερ εφόσον καταφέρει να ξεκινήσει το After.

Δείχνει ότι είναι δυνατόν να επιβιώσεις, να ξεφύγεις από τον θάνατο και να κάνεις ένα διαφορετικό είδος ταινίας.

Το μεγάλο ερώτημα

«Αναρωτιέμαι, όμως, αν αυτό μπορεί να είναι το τέλος ενός συγκεκριμένου είδους ασυμβίβαστου αριστερού κινηματογράφου» συνεχίζει ο Xan Brooks

«Ο Λιντς έχει ήδη εγκαταλείψει το κτίριο. Ο φον Τρίερ και ο Noé είναι άρρωστοι. Ο Αλμοδόβαρ και ο Φεράρα έχουν γεράσει. Εν τω μεταξύ, ο Γιώργος Λάνθιμος και ο Πάμπλο Λαραΐν, οι φυσικοί διάδοχοί τους, φαίνεται να έχουν ωριμάσει πρόωρα».

*Με στοιχεία από independent.co.uk / Αρχική Φωτό: Λαρς φον Τρίερ / REUTERS