Το «τελευταίο αντίο» στην Μονσεράτ Καμπαγιέ

Η Ισπανία αποχαιρέτισε σήμερα την ντίβα της όπερας Μονσεράτ Καμπαγιέ, η οποία απεβίωσε το Σάββατο σε ηλικία 85 ετών, στην κηδεία της που πραγματοποιήθηκε στη Βαρκελώνη παρουσία του μουσικού Ζόρντι Σαβάλ, του τενόρου Χοσέ Καρέρας και του επικεφαλής της ισπανικής κυβέρνησης.

Με επιθυμία της ισπανίδας υψιφώνου η τελετή πραγματοποιήθηκε διακριτικά σε στενό κύκλο.

Τον σύζυγό της, πρώην τενόρο Μπερναμπέ Μαρτί, την κόρη της, υψίφωνο Μονσεράτ Μαρτί, και τους υπόλοιπους συγγενείς συνόδευσαν η σύζυγος του πρώην βασιλιά της Ισπανίας Χουάν Κάρλος, Σοφία, καθώς και ο νέος επικεφαλής της σοσιαλιστικής κυβέρνησης Πέδρο Σάντσεθ και ο αυτονομιστής πρόεδρος της Καταλονίας, Κιμ Τόρα.

«Για εμένα, η Μονσεράτ ήταν η πιο σημαντική υψίφωνος του 20ού αιώνα, ήταν, αν μπορεί κάποιος να το πει, η Μαρία Κάλας» δήλωσε στους δημοσιογράφους ο λυρικός καλλιτέχνης Χοσέ Καρέρας, κάνοντας λόγο για ένα «εξαιρετικό χάρισμα προσαρμογής και μια εξαιρετική αγάπη».

Έτσι, η Μονσεράτ Καμπαγιέ μπορούσε να ηχογραφεί ένα άλμπουμ με τον τραγουδιστή του ροκ συγκροτήματος Queen, τον Βρετανό Φρέντι Μέρκιουρι, και να ερμηνεύει έξοχα το τραγούδι «Hijo de la luna» του ισπανικού ποπ συγκροτήματος Mecano.

Προερχόμενη από μια φτωχή οικογένεια που είχε γνωρίσει πολλές εξώσεις την περίοδο μετά τον Ισπανικό Εμφύλιο, η Μονσεράτ Καμπαγιέ τάφηκε πλάι στους γονείς της στο κοιμητήριο του Σαντ Αντρέου, μιας λαϊκής συνοικίας στο βόρειο τμήμα της Βαρκελώνης.

«Ήταν από μια πολύ φτωχή οικογένεια κι όμως κατέφερε να θριαμβεύσει» είπε ένας 77χρονος άνδρας, ο Χοσέ Εσπίν. «Ήταν μια μεγάλη τραγουδίστρια και ένας σπουδαίος άνθρωπος, πάντοτε πρόσχαρη, με χαμόγελο» σχολιάζει επίσης ένας 87χρονος συνταξιούχος, ο Μανουέλ Σάντσεθ Ροδρίκεθ.

Ο Ιταλός τραγουδιστής Αλ Μπάνο ήταν παρών στην τελετή, όπως και η διεύθυνση του Μεγάλου Θεάτρου του Λισέου της Βαρκελόνης, το οποίο η σοπράνο θεωρούσε ως δεύτερο σπίτι της.

«Γοήτευε» συνόψισε η καλλιτεχνική διευθύντρια του Λισέου, Κριστίνα Σέπελμαν, χαρακτηρίζοντάς την μια «απαράμιλλη εικόνα ως προς την ομορφιά της μελωδίας και την τεχνική τελειότητα».