Η ζάχαρη βελτιώνει τη μνήμη, λέει Έλληνας ερευνητής

Η ζάχαρη βελτιώνει τη μνήμη των ηλικιωμένων κάνοντάς τους να έχουν περισσότερα κίνητρα να φέρουν εις πέρας απαιτητικές πνευματικά εργασίες, σύμφωνα με νέα μελέτη με επικεφαλής τον υποψήφιο διδάκτορα Κωνσταντίνο Μανταντζή.

Ο Έλληνας ερευνητής σε συνεργασία με την καθηγήτρια Ελιζαμπεθ Μέιλορ και τη Δρ Φρειδερίκη Σλαγκχεκεν από το Τμήμα Ψυχολογίας του Πανεπιστημίου του Γουάργουικ στη Βρετανία, παρατήρησαν ότι η αύξηση των επιπέδων του σακχάρου του αίματος όχι μόνο βελτίωνε την μνήμη και την επίδοση, αλλά έκανε τους ηλικιωμένους να αισθάνονται πιο χαρούμενοι κατά τη διεκπεραίωση κάποιας εργασίας.

Οι ερευνητές χορήγησαν σε νεαρά (18-27 ετών) και ηλικιωμένα (65-82 ετών) άτομα ένα ρόφημα που περιείχε μικρή ποσότητα γλυκόζης και στη συνέχεια του ζήτησαν να διεκπεραιώσουν μια σειρά πνευματικών εργασιών. Σε μια άλλη ομάδα ατόμων εδόθη το ίδιο ρόφημα αλλά με τεχνητή γλυκαντική ουσία.

Οι επιστήμονες μέτρησαν τα επίπεδα ενασχόλησης των εθελοντών, το σκορ μνήμης, τη διάθεση και την αυτο-αντίληψη των συμμετεχόντων για την προσπάθεια που είχαν καταβάλλει.

Από τη συνδυαστική ανάλυση των δεδομένων προέκυψε ότι, η αύξηση της ενέργειας δια της κατανάλωσης γλυκόζης βοηθούσε νέους και ηλικιωμένους για να προσπαθήσουν περισσότερο, συγκριτικά με την ομάδα ελέγχου. Αλλά στα νεαρά άτομα η ζάχαρη δεν βελτίωνε τη διάθεση ή την επίδοση της μνήμης τους.

Όμως, στους ηλικιωμένους το ρόφημα με ζάχαρη συντελούσε σε σημαντικά βελτιωμένη μνήμη και πιο θετική διάθεση, συγκριτικά με την ομάδα ελέγχου.

Επίσης, αν και οι ηλικιωμένοι που είχαν πιει το ρόφημα με γλυκόζη είχαν καταβάλλει περισσότερη προσπάθεια να ανταποκριθούν σε αυτό που τους είχε ανατεθεί, οι ίδιοι δήλωσαν ότι δεν αισθάνονταν να έχουν προσπαθήσει περισσότερο.

Σύμφωνα με τον Κωνσταντίνο Μανταντζή «εδώ και χρόνια έχει αποδειχθεί ότι η ενεργή συμμετοχή σε απαιτητικές πνευματικές εργασίες είναι προαπαιτούμενο για τη διατήρηση της γνωστικής υγείας στην τρίτη ηλικία».

Ενώ η Δρ Δρ Φρειδερίκη Σλαγκχεκεν συμπληρώνει ότι «τα αποτελέσματα της μελέτης μας φέρνουν ένα βήμα πιο κοντά στην κατανόηση του τι κινητοποιεί τους ηλικιωμένους να καταβάλουν μεγαλύτερη προσπάθεια και να βρούμε τρόπους να αυξήσουμε την διάθεσή τους να προσπαθήσουν περισσότερο».