Ο Μάθιου Ρις έτρεχε για λογαριασμό της ομάδας του -της Swansea Harrier- στον Μαραθώνιο του Λονδίνου και βρισκόταν πολύ κοντά στον τερματισμό. Μέχρι που αντίκρισε τον εξουθενωμένο Ντέιβιντ Γουάιθ της ομάδας Chortlon Runners να παραπαίει. Τον είχαν εγκαταλείψει οι δυνάμεις του.

Δεν δυσκολεύτηκε να πάρει την απόφαση. Πάτησε φρένο, τον πλησίασε και τον βοήθησε να τερματίσει. Του έδειχνε μάλιστα συνέχεια πόσο κοντά ήταν η γραμμή του τερματισμού, κάπου 200 μέτρα.

Στην πορεία εμφανίστηκε και ένας από τους διοργανωτές για βοήθεια.

Ο κόσμος χειροκροτούσε την υπερπροσπάθεια του ενός και τον αλτρουισμό του άλλου. Τελικά, τερμάτισαν.

Την άλλη μέρα -ασφαλώς πιο ξεκούραστοι- περπάτησαν μαζί στους δρόμους του Λονδίνου με τα μετάλλια στο στήθος.

Η επίδοση δεν έχει πάντοτε σημασία. Όπως λέει και ένα τραγούδι του βρετανικού συγκροτήματος Hollies, He ain’t heavy, he is my brother (δεν είναι βαρύς, είναι ο αδελφός μου).

Newsroom ΑΛΤΕΡ ΕΓΚΟ

Ειδήσεις Σήμερα: