Προωθεί τις γυναικείες φωνές και προσπαθεί να καταρρίψει το «μύθο» του ανδροκρατούμενου Χόλιγουντ. Η τολμηρή ινδή παραγωγός της ταινίας «Κάρολ», Ελίζαμπεθ Κάρλσεν, χρειάστηκε πάνω από μια δεκαετία για να αναδείξει την ομοφυλοφιλική ιστορία ανάμεσα σε δύο γυναίκες με φόντο την Αμερική της δεκαετίας του ’50.

Στην ταινία μια νεαρή γυναίκα που δουλεύει σε πολυκατάστημα ονειρεύεται να αλλάξει τη ζωή της και να αγγίξει την πολυτέλεια. Ερωτεύεται μια μεγαλύτερη της κυρία, από διαφορετικό κόσμο, και μια μεγάλη ιστορία ξεκινά.

Αναβιώνει το ερωτικό μυθιστόρημα της Πατρίσια Χάισμιθ «Κάρολ» μέσα από την ομώνυμη ταινία του Todd Haynes, με την βραβευμένη με Όσκαρ Κέιτ Μπλάνσετ να βρίσκεται ξανά στο ρόλο της εκλεπτυσμένης κυρίας. Ο Haynes υπόσχεται γλαφυρές αναπαραστάσεις της εποχής και έντονα συναισθήματα όπως συνέβη και στον «Παράδεισο Είναι Μακριά» (2002) με τη Τζούλιαν Μουρ.

Η ταινία «Κάρολ» είναι μια από τις πιο αναμενόμενες ταινίες του Φεστιβάλ Καννών. «Πάντα γνώριζα ότι η »Κάρολ» θα ήταν μια πολύ σημαντική ταινία. Για την εποχή του ήταν ένα σκανδαλώδες έργο, αφού είχε αίσια κατάληξη. Είναι μια καταπληκτική ιστορία αγάπης με δύο υπέροχες γυναίκες στο εσωτερικό του. Μέχρι σήμερα λίγες είναι οι ταινίες γύρω από τις ομοφυλοφιλικές σχέσεις που έχουν ευτυχές τέλος. Κάτι τέτοιο είναι λυπηρό εν έτει 2015», δηλώνει σε συνέντευξή της στον Guardian η Ελίζαμπεθ Κάρλσεν.

Πριν από δέκα , περίπου, χρόνια ίδρυσε με το σύζυγό της και καταξιωμένο παραγωγό και σκηνοθέτη , Στέβεν Γούλει, ανεξάρτητη εταιρεία παραγωγής ταινιών, την Number 9 films, μέσα από την οποία πραγματεύεται λεπτά κοινωνικά ζητήματα. Την κακοποίηση των παιδιών παρουσίασε μέσα από την ταινία «Hollow Reed» και την ομοφυλοφιλία μέσα από το «Breakfast on Pluto».

Γνωστή για τα ψυχολογικά θρίλερ της (The Talented Mr Ripley) , η Κάρλσεν ανακάλυψε την πιο ενδιαφέρουσα πλευρά της Πατρίσια Χάισμιθ, μέσα από την «Κάρολ», με την ίδια τη συγγραφέα να έχει δηλώσει για το έργο της: «Πρώτη μου φορά γράφω κάτι τέτοιο».

Η Κάρλσεν ήρθε για πρώτη σε επαφή με το σενάριο της «Κάρολ» το 2004, αλλά για πολλά χρόνια δεν μπορούσε να πάρει τα δικαιώματα για να δημιουργήσει την ταινία.

«Μου άρεσε πάντα η συγγραφή της Πατρίσια Χάισμιθ, αλλά αυτό το μυθιστόρημα μου κέντρισε το ενδιαφέρον επειδή ήταν κατά κάποιο τρόπο βιογραφικό. Όταν αποφάσισα να ασχοληθώ με το εγχείρημα, ξεκίνησα να διαβάζω γράμματα και ημερολόγια της συγγραφέως, τα οποία βρίσκονται σε βιβλιοθήκη της Ζυρίχης. Ένα από τα πιο ενδιαφέροντα σημεία τα οποία εντόπισα στα προσωπικά της σημειωματάρια ήταν η λαχτάρα να έχει μια κανονική σχέση και παιδιά. Ήταν ομοφυλόφιλη και μου φάνηκε ότι σε αυτό της το έργο έγραφε για μια ζωή που θα μπορούσε να είναι δυνατή ».

Η παραγωγή της ταινίας μπορεί να ήταν μια απολαυστική διαδικασία για την Κάρλσεν τα εμπόδια όμως ήταν πολλά. Εκείνο που προβληματίζει την παραγωγό είναι η «φυλετική ανισότητα» που βλέπει γύρω της και η έλλειψη προόδου όσον αφορά στη θέση της γυναίκας.

Ελισάβετ Σταμοπούλου