Τα παράξενα που δεν ξεχνάμε

!function(d,s,id){var js,fjs=d.getElementsByTagName(s)[0];if(!d.getElementById(id)){js=d.createElement(s);js.id=id;js.src=»//platform.twitter.com/widgets.js»;fjs.parentNode.insertBefore(js,fjs);}}(document,»script»,»twitter-wjs»);

Σελίδες: 128

Πεζά και ποιήματα.

Ποιήματα και πεζά.

Λίγες λέξεις ή περισσότερες.

Ζωγραφιές, ποιήματα, ιστορίες.

Σπόροι που κύλησαν απ’ το ίδιο ρόδι.

Κι όλα παράξενα.

Τόσο παράξενα, που δεν τα ξεχνάμε.

Ο Κωστής Γκιμοσούλης γεννήθηκε στην Αθήνα. Μαγική πόλη, αλλά θέλει συνέχεια ν’ απομακρύνεται απ’ αυτήν. Κι όταν ξαναγυρνάει, να τη βλέπει αλλιώς. Γράφει διηγήματα, όπως Η κραυγή της πεταλούδας (2007). Καμιά φορά αυτά τα διηγήματα μεγαλώνουν και γίνονται νουβέλες ή μυθιστορήματα, όπως τα Μια νύχτα με την Κόκκινη (1995), Ανατολή (1998), Χέρι στη φωτιά (1999), Βρέχει φως (2002), Το θηρίο είναι παντού (2003), Εξομολόγηση σ’ έναν κολομβιανό σκύλο (2006), Το φάντασμά της (2009) και Το αηδόνι στο πόδι της (2012). Γράφει και ποιήματα (O ξυλοκόπος πυρετός, Αγία μελάνη, Το στόμα κλέφτης, Επικίνδυνα παιδιά), με τελευταία τη συλλογή Αγάπη από ζήλια (2004). Το 2001 εκδόθηκε ο Μαύρος χρυσός, ένα βιβλίο με ποιήματα, διηγήματα και ζωγραφιές με νερομπογιές, ενώ το 2011 κυκλοφόρησε το βιβλίο Για να μάθεις να πετάς, με ιστορίες-παραμύθια για μικρούς και μεγάλους και με εννέα ζωγραφιές του Γιάννη Ψυχοπαίδη εμπνευσμένες ειδικά για την έκδοση. Το 2013 εκδόθηκε το Δυο μήνες στην αποθήκη, μια προσωπική μαρτυρία από την παραμονή του συγγραφέα σε νοσοκομείο. Έργα του έχουν μεταφραστεί σε διάφορες γλώσσες. Για την ποιητική συλλογή Ο ξυλοκόπος πυρετός πήρε το βραβείο Μαρίας Ράλλη για πρωτοεμφανιζόμενους συγγραφείς.