Επιχειρεί να δώσει βήμα σε νέες θεατρικές φωνές, να προβληματίσει και να αντιμετωπίσει με ειλικρίνεια τη σύγχρονη πραγματικότητα. Ο Τεχνοχώρος Cartel γεννήθηκε πριν από λίγο καιρό σε ένα παλιό μηχανουργείο στο Βοτανικό, με ανακυκλώσιμα υλικά και με δημιουργούς του τους ηθοποιούς: Βασίλη Μπισμπίκη, Παναγιώτη Σούλη και Φαίη Τζήμα. Παρουσιάζει ιδιαίτερο καλλιτεχνικό ενδιαφέρον καθώς φιλοξενεί ένα από τα πιο ατελή και προβληματικά έργα του Τσέχωφ , τον «Πλατόνοφ», σε σκηνοθεσία Ένκε Φεζολλάρι, αλλά και επειδή επινόησε ένα φεστιβάλ στο οποίο καλλιτεχνικές ομάδες μπορούν για 12 ημέρες να κάνουν παραστάσεις χωρίς κανένα κόστος.
«Το όραμα μας είναι να φτιαχτεί μια κολλεκτίβα καλλιτεχνών που μέσα από την τέχνη τους θα ορίζουν την στάση τους απέναντι στην ανθρωποφαγία που μας περιβάλλει», αναφέρουν χαρακτηριστικά οι δημιουργοί του «Cartel».

Θέλοντας, παράλληλα, να υπογραμμίσουν τη σημασία που έχει ο Τεχνοχώρος στην ελεύθερη έκφραση σημειώνουν: «Ενας από τους στόχους του Τεχνοχώρου Cartel είναι να δίνεται βήμα σε νέες ομάδες που δεν μπορούν να ανταποκριθούν στα υψηλα ενοίκια των θεάτρων. Ετσι ξεκινήσαμε το Scratch Festival το οποίο θα διεξάγεται κάθε χρόνο. Στο νικητή παραχωρείται ο χώρος δωρεάν για 12 παραστάσεις».

Στον Τεχνοχώρο οι καλλιτέχνες προσπαθούν να μην εγκλωνίζονται σε μια συγκεκριμένη φόρμα, αλλά να χρησιμοποιούν ποικίλους τρόπους αφήγησης. Ρεαλιστικούς, αλλά και μεταμοντέρνους.

Το μήνυμα που θέλουν να στείλουν στον κόσμο συνοψίζεται στα εξής λόγια: «Η συσπείρωση και η συλλογικότητα μπορούν να νικήσουν τον ατομισμό και την ανθρωποφαγία».

»Η υπαρξιακή και αξιακή κρίση είναι θέματα που αγγίζουν τα περισσότερα θεατρικά έργα αλλά και τα έργα που έχουμε ήδη ανεβάσει», προσθέτουν οι ηθοποιοί.

Αντιμετωπίζουν τη σύγχρονη πραγματικότητα μέσα από κείμενα κυρίως ξένων συγγραφέων, γιατί όπως εξηγούν: «Δεν έχουμε βρει κείμενα από έλληνες συγγραφείς που να την εκφράζουν».

Θέλοντας να δώσουν ένα προσιτό χαρακτήρα στην τέχνη και μιλώντας για την ιστορία του Cartel αναφέρουν: «Καταρχήν φτιάξαμε ένα θέατρο από την αρχή, χειροποίητο με ανακυκλώσιμα υλικά. Ασχοληθήκαμε με όλες τις ανάγκες ενός θεάτρου. Από τα τεχνικά μέχρι την παραγωγή και την προώθηση. Το δυσκολότερο όμως από όλα είναι να μάθουμε να λειτουργούμε στις σχέσεις μας χωρίς εγωισμούς μέσα σε μια κολλεκτίβα χωρίς ουσιαστική ιεραρχία».

Μιλώντας για τις εμπειρίες τους, ο Βασίλης Μπισμπίκης αναφέρει ότι ασχολείται με το θέατρο
13 χρόνια και «αυτό που έχω καταλάβει είναι ότι από όλους τους ρόλους που έχω κάνει λίγα πράγματα θυμάμαι. Αυτό που σίγουρα μένει είναι η συνεργασία μου με τους ανθρώπους».

Και η Φαίη Τζήμα εστιάζει στο θέμα της συνεργασίας και στη σημασία που αυτή έχει σε επαγγελματικό επίπεδο, ενώ αναφέρει: «Είχα ασχοληθεί με το θέατρο πολλά χρόνια σε ερασιτεχνικές ομάδες πριν πάω στη σχολή. Σε επαγγελματικό επίπεδο η εμπειρία μου είναι μικρή».
Ο Παναγιώτης Σούλης, τέλος, ασχολείται 10 χρόνια με το θέατρο και όπως τονίζει: «η εμπειρία που έχω αποκομίσει είναι ότι δεν έχω καμία εμπειρία. Κάθε φορά που αρχίζω κάτι καινούργιο ξεκινάω από το μηδέν».

Ελισάβετ Σταμοπούλου

Ειδήσεις Σήμερα: