Νίκος Ζαπατίνας: «ξεβολευτείτε γιατί χανόμαστε…»

«Ναι! Είναι σύμπτωση και ελπίζω να είναι καλή!» απαντά με ενθουσιασμό ο γνωστός σκηνοθέτης, σε συνέντευξή του στο in.gr.

Ο Alpha του πρότεινε να σκηνοθετήσει τη σειρά, το σενάριο της οποίας υπογράφουν οι Αποστόλης Τσαούσογλου –γνώριμος συνεργάτης του Ζαπατίνα – και Νίκος Μήτσας. Aπό τα πρώτα τρία επεισόδια που διάβασε, διαπίστωσε πως πρόκειται για μια εξαιρετικά χαριτωμένη σειρά. Σε συνδυασμό με τους συνεργάτες του καναλιού που τους θεωρεί οικογένεια και εξαιρετικούς επαγγελματίες, αποφάσισε να δουλέψει για τη σειρά, ενώ η ταινία του ήταν ήδη στο στάδιο του post production. Είπε λοιπόν το ναι και δούλεψε και στα δύο παράλληλα.

«Είναι μια οικογενειακή σειρά που έχει τρεις γενιές ανθρώπων. Ποιο οικογενειακή, δεν γίνεται: παππούδες, γονείς, παιδιά, είναι όλοι εκεί. Πυρήνας εξέλιξης των αυτόνομων επεισοδίων της σειράς, το Κυριακάτικο ελληνικό τραπέζι, όπου συγκεντρώνεται όλη η οικογένεια, ειδικά τα τελευταία χρόνια λόγω της κρίσης», σχολιάζει χαρακτηριστικά.

Και επιμένει: «Μάλιστα τα παιδιά φεύγουν από αυτό το τραπέζι παίρνοντας πια και ένα ταπεράκι για την άλλη μέρα! Είναι χαρακτηριστικό πολύ ελληνικό όλο αυτό. Σε άλλες χώρες γνωρίζω πως κρύβουν το φαγητό. Εμείς, και λίγο να έχουμε, το δίνουμε. Η κρίση έκανε πολλές οικογένειες να ενωθούν, γύρω από το τραπέζι. Η σειρά λοιπόν έχει να κάνει με ένα ζευγάρι που «τραπεζώνεται», μία στους γονείς του ενός, μία στους γονείς του άλλου ή και όλοι μαζί».

Η ελληνική οικογένεια παραμένει παραδοσιακή;

«Το ενδιαφέρον των γονιών είναι τεράστιο για τα παιδιά τους όπως ήταν και παλιά, ίσως να έχει αυξηθεί κιόλας. Χρειάζεται παιδεία όμως. Να μην ζορίζουμε τα παιδιά να επιλέγουν πράγματα. Τα παιδιά χρειάζονται προσανατολισμό.»

Ο Νίκος Ζαπατίνας έχει μια τάση στην κωμωδία…

«Και δράμα να μου είχαν προτείνει, θα είχα μία κλίση προς την κωμωδία! Θα έβρισκα κάποια κωμικά στοιχεία.» λέει χαριτολογώντας.

«Όλοι τείνουμε προς την κωμωδία. Το χιούμορ άλλωστε είναι μια ενστικτώδης αυτοάμυνα. Όποιος δεν τό ΄χει αλίμονο του. Εγώ από τη φύση μου ήθελα πάντα να βρίσκω την αστεία πλευρά των πραγμάτων, χωρίς αυτό να σημαίνει, ότι δεν τα παίρνω σοβαρά. Ο Αριστοφάνης τα έπαιρνε πολύ πιο σοβαρά όλα και όμως έκανε κωμωδίες. Το κωμικό στοιχείο είναι πιο εύπεπτο για τον θεατή. Παλιά τα παιδιά το φάρμακο το έπαιρναν με λίγη ζάχαρη, για να μην παραπονιούνται! Αυτό είναι το χιούμορ…»

Οι οικογενειακές σειρές έχουν άνθιση φέτος στην ελληνική τηλεόραση…

«Πάντα κάναμε οικογενειακές σειρές στην Ελλάδα. Ακόμη και όταν είναι μεταφορές από ξένες αντίστοιχες σειρές, μια γενική ιδέα παίρνουμε από τους ξένους και την προσαρμόζουμε στα δικά μας».

Οι ελληνικές σειρές επιστρέφουν στην TV …

«Μόνο και μόνο που συμβαίνει αυτό και που θα «εκτοπιστούν» οι ξένες σειρές, είναι ένα «συν» για τον τόπο μας. Έχουμε ανάγκη να δούμε δικά μας προϊόντα, να τρώμε τα δικά μας τα «λεμόνια», όχι να εισάγουμε από αλλού! Γιατί φέτος και μαζικά; Καταρχήν έπεσαν τα κόστη όλων των συνεργατών που συμμετέχουν σε μια παραγωγή. Το έχουν δεχτεί όλοι αυτό. Έγιναν λοιπόν παραγωγές καλές και φθηνές που ανταγωνίζονται τις ξένες. Τόλμησαν τα κανάλια, ρισκάρουν οι επιχειρηματίες και μπράβο τους. Αρκεί η διαφημιστική αγορά να ανταποκριθεί και να βγαίνουν τα έξοδα.»

Στο «Σόϊ Σου» συνυπάρχουν καταξιωμένοι και νεώτεροι αλλά και πρωτοεμφανιζόμενοι τηλεοπτικά ηθοποιοί. Πώς είναι η συνεργασία μεταξύ τους;

«Είμαι πολύ τυχερός σε αυτό το κομμάτι. Η ομάδα μου είναι 14 πρωταγωνιστές, «μικροί» και «μεγάλοι». Βοηθούν ο ένας τον άλλον και είναι πολύ σημαντικό να μην παίζει ο ηθοποιός μόνος του, να νιώθει ότι παίζει και ο άλλος δίπλα του. Η ομάδα είναι εξαιρετική. Τους βεντετισμούς που ακούω γύρω μου εγώ δεν τους έχω συναντήσει. Η Βάσω Λασκαράκη, ας πούμε που είναι μια νέα, αναγνωρίσιμη ηθοποιός, είναι γλυκύτατη, καλή στη δουλειά της, χωρίς ίχνος βεντετισμού. Το ίδιο και ο Αλέξανδρος Μπουρδούμης. Ο Σόλων Τσούνης, ο Γιάννης Δρακόπουλος, η Σοφία η Πανάγου, η Ιωάννα Ασημακοπούλου και άλλοι που μου διαφεύγουν, προσαρμόζονται και δένει η ομάδα».

Μεταφερόμαστε στα της ταινίας με τίτλο «Στα Καλά Καθούμενα» και στα κινηματογραφικά…

Πώς γεννήθηκε ιδέα;

«Η κεντρική ιδέα είναι ότι πρέπει να κουνηθούμε για να αλλάξουν τα πράγματα. Το να επαναπαύεσαι σε κάτι ή να βολεύεσαι, ενώ οι άλλοι ταλαιπωρούνται, δεν βοηθάει. Χρειάζεται ένα ξεβόλεμα και σε αυτό ακριβώς, αναφέρεται η ταινία. Ένας ανθρωπάκος, διορισμένος στο Δήμο, είναι αραχτός και κολλημένος με την τηλεόραση. Ένα τυχαίο συμβάν τον σηκώνει από τον καναπέ και μέσα σε ένα τριήμερο, αλλάζει η ζωή του, προς το καλύτερο, σε μια διαδρομή –ταινία δρόμου είναι για μένα το «Στα Καλά Καθούμενα» – από την Αθήνα στην Αμαλιάδα.
Βέβαια η φαντασία καλπάζει, η αισιοδοξία είναι σκανδαλώδης έως και προκλητική. Άλλωστε η πραγματικότητα είναι πολλές φορές ακόμη πιο προκλητική από τη φαντασία.

Ξεβολευτείτε γιατί χανόμαστε. Αυτό είναι το μήνυμα της ταινίας. Αν δεν κάνεις κάτι, τίποτε δεν θα αλλάξει. Αν δεν πάρεις λαχείο, δεν πρόκειται να το κερδίσεις! Έτσι Απλά. Θα μπορούσα όλο αυτό να το πω και με πολύ σοβαρότερο τρόπο. Εγώ το πιάνω από την κωμική του πλευρά».

Για τη Ζέτα Μακρυπούλια…

Έχω ξαναδουλέψει μαζί της. Είναι ένα άτομο ταλαντούχο, χαρισματικό. Δεν είναι μόνο πανέμορφη αλλά έχει το χάρισμα της αμεσότητας. Στην ταινία είναι πολύ διαφορετική από ότι την ξέρουμε. Κατεβαίνει προς τα κάτω. Ήθελα πραγματικά μια πολύ ωραία κοπέλα για να κινητοποιήσει αυτόν τον καθηλωμένο άνθρωπο. Ήθελα όμως να είναι και μια καλή ηθοποιός. Για αυτό ζήτησα τη Ζέτα, με την οποία είχα συνεργαστεί εξαιρετικά στο παρελθόν.

Πόσο εύκολη είναι σήμερα η παραγωγή μιας ταινίας;

« Έχω συνηθίσει τις ταινίες δρόμου, που είναι δύσκολες παραγωγές, γιατί πραγματοποιούνται ενώ ταξιδεύουμε. Τη βρίσκω με αυτές τις ταινίες. Παντού υπάρχουν δυσκολίες. Πιστεύω όμως ότι όλα τα μεγάλα προβλήματα έχουν και ωραίες λύσεις. ¨Όταν συναντάς μια δυσκολία και καταφέρνεις να πας παρακάτω, είναι πολύ σημαντικό. Είναι μάθημα ζωής»

Από την πρώτη ταινία ως σήμερα, τι έχει αλλάξει στα κινηματογραφικά πράγματα;

«Feedback» λεγόταν η πρώτη μου ταινία που βραβεύτηκε στη Γαλλία, το 1974, από το Εθνικό Φεστιβάλ Νέων Σκηνοθετών…Μετά, με έπιασε νοσταλγία και γύρισα στην Ελλάδα. Ρωτάτε τι έχει αλλάξει…Σήμερα πια δεν γυρίζουμε σε φιλμ, οι ταινίες γυρίζονται ψηφιακά και αυτό είναι μεγάλη οικονομία. Δεν σκεφτόμαστε αν θα γυρίσουμε δέκα φορές το ίδιο πλάνο. Υπάρχουν οι μεγάλες ευκολίες που μας δίνουν πια τα εφέ. Δεν έχουν αλλάξει όμως πολλά κατά τα άλλα. Εκφραζόμαστε διαφορετικά, η Τέχνη όμως είναι ίδια.

Όσο για μένα προσωπικά, τότε και τώρα, η πρώτη μου ταινία ήταν καθαρά φεστιβαλική. Κατάλαβα όμως ότι με αυτό το «ποιοτικό» σινεμά δεν θα μπορούσα να ζήσω. Καλή η κουλτούρα και τα βραβεία…αλλά…δεν ζεις με αυτά! Στράφηκα, προς τον «εμπορικό» κινηματογράφο, όχι όμως μόνο για να ζήσω. Αυτό το είδος με τράβηξε. Ήθελα να επικοινωνώ με πολύ κόσμο. Θέλω να κάνω αξιοπρεπείς ταινίες, να μην κοροϊδεύω κανέναν, το ίδιο κουράζομαι. Αλλά θέλω να τις βλέπει ο κόσμος. Ένα έργο Τέχνης απευθύνεται στον κόσμο…

Οι νέοι ηθοποιοί…

Υπάρχουν ηθοποιοί που δεν τους ξέρει ο κόσμος και είναι καταπληκτικοί. Ο πρωταγωνιστής μου στη νέα σειρά του Alpha, ο Μελέτης Ηλίας, είναι ηθοποιός θεάτρου και είναι εξαιρετικός. Υπάρχουν πολλοί τέτοιοι ηθοποιοί που δουλεύουν στο θέατρο, σιωπηλά, και τους καμαρώνει όποιος βλέπει θέατρο.

Το σύγχρονο ελληνικό σινεμά που ταξιδεύει στα Φεστιβάλ…

«Είναι από τα πιο ενθαρρυντικά πράγματα που συμβαίνουν στις μέρες μας, στον τόπο μας. Αυτός ο τομέας, δεν έχει κρίση, αντιθέτως μας τραβάει προς την επιφάνεια. Είμαστε χώρα των άκρων. Γίνονται ταινίες με μεγάλη προσπάθεια, από νέους ανθρώπους, που γνωρίζουν ότι οι ταινίες τους δεν θα κόψουν εισιτήρια. Αλλά παίρνουν βραβεία, δηλώνοντας ότι η Ελλάδα, υπάρχει σαν κινηματογραφικός «χώρος». Αυτά τα παιδιά θα έπρεπε το κράτος να τα πριμοδοτεί και να τα επιβραβεύει και όχι να τα αφήνει να πουλούν τα σπίτια τους, προκειμένου να κάνουν ταινίες…

Η μικρή Ελλάδα, των δέκα εκατομμυρίων, με το μεγάλο μειονέκτημα της γλώσσας, πολεμά στην Τέχνη και από εμπορικής και από καλλιτεχνικής πλευράς. Τα έχει και τα δύο. Ο ελληνικός νους δεν περνά κρίση. Τώρα, αν τον φορολογήσουν και αυτόν, αλίμονό μας! Όσο περισσότερο δε θέλει το κράτος, τόσο περισσότερο θέλουν τα νέα παιδιά. Και προχωρούν μπροστά…»

Η τηλεοπτική σειρά «Το Σόι Σου» κάνει πρεμιέρα το βράδυ της Πέμπτης 23/10, στις 21:00, στον Alpha. Διαβάστε σχετικά με τη σειρά εδώ.
Την ίδια ημέρα προβάλλεται στις αίθουσες και η ταινία «Στα καλά Καθούμενα», σε σενάριο και σκηνοθεσία Νίκου Ζαπατίνα. Διαβάστε περισσότερα για αυτήν εδώ.

Συνέντευξη: Τζένη Παπαγεωργίου