Ο Κ. Π. Καβάφης «συνομιλεί» με τους Αθηναίους του σήμερα

!function(d,s,id){var js,fjs=d.getElementsByTagName(s)[0];if(!d.getElementById(id)){js=d.createElement(s);js.id=id;js.src=»//platform.twitter.com/widgets.js»;fjs.parentNode.insertBefore(js,fjs);}}(document,»script»,»twitter-wjs»);

Οι στίχοι του μεγάλου Αλεξανδρινού ποιητή κυκλοφορούν στους δρόμους της Αθήνας, εκεί που βρίσκονται οι άνθρωποι για τους οποίους γράφτηκαν.

Το κάλεσμα του Αρχείου Καβάφη του Ιδρύματος Ωνάση είναι σαφές: αν συναντήσετε κάπου τον Καβάφη, συνομιλήστε μαζί του. Η ποίησή του σάς ανήκει. Για όσους νιώθουν «ξένοι», όσους θέλουν «να τραβήξουν μπροστά», για όσους «σήμερα δεν έχουν κεφάλι για δουλειά» και που «εδώ που έφτασαν, λίγο δεν είναι», ο Κ. Π. Καβάφης καθρεφτίζει τη σκέψη τους.

Το δημιουργικό υπογράφουν οι βραβευμένοι Beetroot, ανατρέποντας τα δεδομένα, δίνοντας μια ποπ νότα στην εικόνα του ποιητή και κάνοντας τους στίχους οικείους και προσιτούς.

Οι στίχοι που επιλέχθηκαν και «ταξιδεύουν» στους δρόμους της Αθήνας είναι οι παρακάτω:

«Εδώ που έφθασες, λίγο δεν είναι» (Το πρώτο σκαλί)
«είν’ επικίνδυνον πράγμα η βία» (Εν μεγάλη Eλληνική αποικία, 200 π.X.)
«Ξένος εγώ ξένος πολύ» (Μύρης• Αλεξάνδρεια του 340 μ.Χ.)
«Δεν έχω σήμερα κεφάλι για δουλειά.» (Συμεών)
«Το σώμα μου στες ηδονές θα δώσω» (Τα επικίνδυνα)
«Επέστρεφε συχνά και παίρνε με, αγαπημένη αίσθησις» (Επέστρεφε)
«Και τέλος πάντων, να, τραβούμ’ εμπρός» (Εν μεγάλη Eλληνική αποικία, 200 π.X.)
«Όπως μπορείς πια δούλεψε, μυαλό» (Ένας νέος, της τέχνης του λόγου – στο 24ον έτος του)
«Τα μεγαλεία να φοβάσαι, ω ψυχή» (Μάρτιαι Ειδοί)

Αρχείο Καβάφη
Ακαδημαϊκός Σύμβουλος: Αναστάσιος-Ιωάννης Δ. Μεταξάς
Σχεδιασμός Δράσεων Αρχείου: Αφροδίτη Παναγιωτάκου
Project Manager: Θοδωρής Χιώτης