Οι αποκαλυπτικές πληροφορίες για το μύθο του «Σούπερμαν»

Ο φανταστικός υπερήρωας των κόμικς, Σούπερμαν, πρωτοεκδόθηκε στο κομικ βιβλίο «Action Comics» που κυκλοφόρησε την 1η Ιουνίου του 1938. Έκτοτε έχει εμφανιστεί πολλές φορές στον κινηματογράφο.
Το κινηματογραφικό του ντεμπούτο το πραγματοποίησε το 1941, σε μια μικρού μήκους ταινία κινουμένων σχεδίων, ενώ ακολούθησαν άλλες δύο συνέχειες το 1948 και το 1950 αντίστοιχα.
Η πρώτη μεγάλου μήκους ταινία «Superman and the Mole Men» προβλήθηκε το 1951 με τον Τζορτζ Ριβς να ενσαρκώνει τον πρώτο Σούπερμαν.

Στα μέσα της δεκαετίας του ’70, το 1974, ο Αλεξάντερ Σταλκάιντ μαζί με τον Πιέρ Σπένγλερ αγόρασαν τα κινηματογραφικά δικαιώματα του Σούπερμαν. Στη συνέχεια προσέλαβαν τον Μάριο Πούζο να γράψει το σενάριο και έπεισαν τον Μάρλον Μπράντο – που αμείφθηκε με ένα υπέρογκο ποσό για τα είκοσι λεπτά της παρουσίας του στην ταινία – και τον Τζιν Χάκμαν να υπογράψουν συμβόλαιο.
Η παραγωγή άρχισε να στήνεται στην Τσινετσιτά της Ιταλίας, αλλά η ξαφνική ανατίμηση της λιρέτας ανάγκασε την ομάδα να μετακομίσει στα στούντιο του Λονδίνου, χωρίς τον σκηνοθέτη, ο οποίος είχε προβλήματα με την εφορία στη Βρετανία!

Το τιμόνι της σκηνοθεσίας κλήθηκε να αναλάβει ο Ρίτσαρντ Ντόνερ, ο οποίος άλλαξε την προσέγγιση στην ιστορία, ανέθεσε το σενάριο σε δικούς του ανθρώπους και υπέγραψε μία πανέμορφη ταινία φαντασίας, με επίκεντρο τον άνδρα από κάποιο μακρινό πλανήτη, που ο πατέρας του έστειλε στη Γη για να σώσει την ανθρωπότητα.
Μέσα από τη θαυμάσια σκηνογραφία και τα εντυπωσιακά για την εποχή εφέ, η ταινία «Σούπερμαν» ταξίδεψε τον θεατή από τις κρυστάλλινες κατοικίες του πλανήτη Κρύπτον στα σταροχώραφα της Αμερικής και από το παγωμένο Κάστρο της Μοναξιάς στην πολύβουη Μητρόπολη. Η ταινία βραβεύτηκε με Όσκαρ Οπτικών Εφέ.
Ο Κρίστοφερ Ριβ αποδείχθηκε ιδανική επιλογή και πρωταγωνίστησε στα επόμενα τρία σίκουελ που ακολούθησαν.
Δύο χρόνια μετά προβλήθηκε η δεύτερη ταινία, με πολλές αλλαγές να έχουν μεσολαβήσει από την πρώτη.Οι καλλιτεχνικές διαφωνίες ανάμεσα στον σκηνοθέτη Ρίτσαρντ Ντόνερ και τους παραγωγούς οδήγησαν στην απομάκρυνση του πρώτου, με αποτέλεσμα οι αδελφοί Σαλκάιντ να συνεχίσουν τον μύθο όπως αρχικά τον είχαν φανταστεί, δηλαδή ως καθαρόαιμη περιπέτεια φαντασίας, με μονοδιάστατη υπόθεση, δράση, πολλά εφέ και άφθονο χιούμορ.
Ένα μεγάλο κομμάτι της ταινίας «Σούπερμαν ΙΙ» ανήκει στον Ντόνερ, γιατί είχε κινηματογραφηθεί παράλληλα με το «Σούπερμαν: Η ταινία», συνάμα πολλές σκηνές αφαιρέθηκαν από την τελική κόπια, για να προστεθούν σε μία άλλη εκδοχή που μεταδόθηκε από τηλεοπτικά κανάλια. Το 2006 ο διάσημος σούπερ ήρωας φόρεσε ξανά τη γαλάζια στολή του και επανεμφανίστηκε στη μεγάλη οθόνη, είκοσι χρόνια μετά την τελευταία ταινία με τον Κρίστοφερ Ριβ, χωρίς ιδιαίτερη επιτυχία.

Δείτε επίσης: