Όλες οι ακραίες συμπεριφορές σε μια κοινωνία οφείλονται σε πραγματικά προβλήματα. Οι άνθρωποι δεν ξυπνάνε μια μέρα από λάθος πλευρό και γίνονται ρατσιστές, σαδιστές και καθάρματα.

Όλο και περισσότεροι συμπολίτες μας υποστηρίζουν πολιτικές παρατάξεις που χαρακτηρίζονται από Οργή, Μίσος και Βία. Κι αφού αισθάνονται έτσι, αντί να αδιαφορήσουμε για τα αισθήματά τους καλύτερα να τα μελετήσουμε.

Αισθάνονται οργή για μια κοινωνία γεμάτη υποκρισία, αναξιοκρατία και παρανομία.

Νιώθουν μίσος για όσους πιστεύουν πως ευθύνονται για αυτό (αφήνω κατά μέρος την ανάλυση γιατί θεωρούν πως ευθύνεται ο Α και όχι ο Β για άλλη φορά).

Υποστηρίζουν τη βία γιατί οι θεσμοί δεν λειτουργούν οπότε αναλαμβάνουν να τους υποκαταστήσουν.

Σε όλη την Ευρώπη βλέπω το ίδιο σενάριο. Οι υπόλοιποι διαμαρτύρονται για την Οργή το Μίσος και τη Βία, αλλά οι δυνάμεις που τα κηρύττουν συνεχώς διογκώνονται.

Λογικό αυτό. Αδιαφορούμε για τις αιτίες που οδηγούν εκεί τους ανθρώπους και προσπαθούμε να κουκουλώσουμε τα κοινωνικά προβλήματα με τα ευχολόγια, τις επικλήσεις στον ανθρωπισμό και τα αισθήματα.

Αν όμως θέλουμε πραγματικά να χτυπήσουμε τα άκρα χρειαζόμαστε:

  • Μια δικαιότερη κοινωνία
  • Θεσμούς που να λειτουργούν
  • Ηγέτες που να εμπνέουν εμπιστοσύνη

Όλα τα άλλα είναι λόγια του αέρα, συναισθηματισμοί και θέατρο για να νομίζει ο λαός πως κάτι κάνουμε. Άσε που ο φόβος προς τους κακούς θα κρατήσει τον κόσμο καλύτερα στο μαντρί να μη γκρινιάζει για τα κακώς κείμενα, αμφισβητώντας την καθεστηκυία τάξη.

Τελικά, οι καταγγελίες ενάντια στην οργή το μίσος και τη βία χωρίς έργα που να τις συνδεύτουν αποδεικνύονται πολύ χρήσιμες για όσους (ορατούς και αφανείς) ανήκουν στη σημερινή ευρωπαϊκή ελίτ.

Γιώργος Στ. Επιτήδειος

Γιώργος Επιτήδειος

Ειδήσεις Σήμερα: