Πειραματική Μουσική

Οι καλλιτέχνες στους οποίους αναφέρεται (Μorton Feldman, Christian Wolff, David Tudor, Fluxus, Cornelius Cardew, Αlvin Lucier, Steve Reich, AMM, MEV και πολλοί άλλοι) ασχολήθηκαν με τη μουσική ως διαδικασία χωρίς την επιδίωξη ενός τελικού προϊόντος. Διεύρυναν τα όρια της μουσικής συνθέτοντας έργα με ευέλικτη δομή, χρησιμοποιώντας δημιουργικά την τυχαιότητα, την περφόρμανς, τα αυτοσχέδια ηλεκτρονικά συστήματα και τον ελεύθερο αυτοσχεδιασμό.

Ο Michael Nyman συγκεντρώνει αυτές τις προσεγγίσεις και καταγράφει για πρώτη φορά την ιστορία τους σε μια ενιαία αφήγηση. To βιβλίο κυκλοφόρησε σε πρώτη έκδοση το 1974 και επανεκδόθηκε το 1999, παραμένοντας μέχρι σήμερα η κύρια βιβλιογραφική πηγή για την ιστορία της πειραματικής μουσικής.

Παρουσίαση του συγγραφέα
Μετά την έκδοση του βιβλίου Πειραματική μουσική το 1974, ο Michael Nyman έγινε συνθέτης. Το 1977 ίδρυσε το σχήμα Michael Nyman Band και, εκτός από τα βραβευμέ- να soundtrack για τις ταινίες Το συμβόλαιο του σχεδιαστή, Ο μάγειρας, ο κλέφτης, η γυναί- κα του και ο εραστής της και Μαθήματα πιάνου, έγραψε συναυλιακή μουσική και όπερες, από τις οποίες η πιο γνωστή είναι O άνθρωπος που πήρε τη γυναίκα του για καπέλο. Ως μουσικολόγος και μουσικοκριτικός στο περιοδικό Τhe Spectator κατά τη δεκαετία του ’60, ασχολήθηκε έμπρακτα με την πειραματική παράδοση, η οποία περιγράφεται σε αυτό το βιβλίο και η οποία αποτέλεσε με τη σειρά της αφετηρία για τη δική του συνθε- τική πορεία.