Παλιοί Καιροί
Η Κέιτ και ο Ντίλι είναι παντρεμένοι και ζουν κάπου στην αγγλική εξοχή. Η αρμονική τους συμβίωση έρχεται να διασαλευθεί όταν η Άννα, φίλη της Κέιτ, εισβάλλει στη ζωή τους κουβαλώντας μαζί της το παρελθόν. Μια βραδιά αναπόλησης μεταξύ του ζευγαριού και της Άννας θα μεταμορφωθεί σε μάχη ανακάλυψης και επικάλυψης της αλήθειας της μνήμης. «Είναι πράγματα που θυμάμαι και που μπορεί να μην έγιναν ποτέ, καθώς όμως τα ξαναφέρνω στη μνήμη μου συμβαίνουν.» λέει η Άννα.
Σε ποιον ανήκει το παρελθόν, σε ποιον ανήκει ο έρωτας και ποιανού είναι ο «άλλος»;
Ένα έργο για τη μνήμη και τον χρόνο, όπου όλες οι πιθανές δυναμικές αναπτύσσονται στη σχέση τριών ανθρώπων, στην προσπάθεια τους να υπερασπιστούν αυτό που έχουν χτίσει.
Το έργο πρωτοπαρουσιάστηκε το 1971 στο AldwychTheater στο Λονδίνο σε σκηνοθεσία Πίτερ Χολ και στην Ελλάδα το 1972-73 σε σκηνοθεσία Κ. Κουν και μετάφραση Μάγιας Λυμπεροπούλου.
Σημείωμα Σκηνοθέτη
Ξεκινώντας να κάνεις ένα έργο το πρώτο πράγμα που πρέπει να απαντήσεις είναι το γιατί, «γιατί αυτό», «γιατί τώρα;». Και αυτή η ερώτηση είναι μια τόσο περίεργη ερώτηση. Μπορεί να γνωρίζουμε την απάντηση ή να την αγνοούμε πλήρως αλλά για κάποιο λόγο το μόνο που μπορούμε να κάνουμε είναι απλά να ακολουθήσουμε αυτά τα ερωτηματικά μας. Δουλεύοντας σιγά σιγά αντιλαμβάνεσαι ότι τα ερωτήματα πολλές φορές δεν χρήζουν απάντησης, τουλάχιστον όχι με την έννοια που θα περιμέναμε να μας δοθεί μια κάποια.
Καθώς περπατάς φτάνεις σε ένα σταυροδρόμι, και ο δρόμος που θα επιλέξεις θα σε οδηγήσει και σε διαφορετικό προορισμό. Τι γίνεται όμως όταν κάποια στιγμή στη μέση της διαδρομής κοιτάξεις πίσω και δεις που οδηγούσε το άλλο μονοπάτι ή όταν αυτές οι διαδρομές συναντηθούν ξανά σε κάποιο σημείο; Εν τέλει με το πέρασμα του χρόνου δεν ξεχνάς απλά προσπερνάς τα πράγματα και όταν αυτά επιστρέφουν, όλα ξανά ξεκινάνε από την αρχή. Τελικά όλα έχουν να κάνουν με την επιλογή. Κάποιος επιλέγει να ξεχάσει, κάποιος άλλος όμως την ίδια ακριβώς στιγμή επιλέγει να θυμηθεί και μάλιστα να θυμίσει.
Η Ομάδα 11 ευχαριστεί θερμά τον Καλλιτεχνικό Οργανισμό Φάσμα –Απλό Θέατρο Αντώνη Αντύπα– για την δωρεάν παραχώρηση της Νέας Σκηνής η οποία φέτος για τα 30 χρόνια λειτουργίας του Θεάτρου, προσφέρεται δωρεάν σε δύο νέες θεατρικές ομάδες για να παρουσιάσουν δουλειά τους.
Συντελεστές
Μετάφραση: Μάγια Λυμπεροπούλου
Σκηνοθεσία: Νίκος Πασχίδης
Παίζουν: Μαρία Σκαφτούρα, Γιάννης Μοσχίδης, Έλενα Πελαγία
Βοηθός Σκηνοθέτη: Ελένη Ορνεράκη
Σκηνικά: Δημήτρης Κακρυδάς
Παραστάσεις: 5 – 27 Μαρτίου, κάθε Δευτέρα και Τρίτη στις 21.00
- Η 12άδα του Ολυμπιακού για το ντέρμπι με τον Παναθηναϊκό
- Τέλη κυκλοφορίας: Σχεδόν 790.000 δεν πλήρωσαν εμπρόθεσμα – «Βροχή» τα πρόστιμα
- Γιατί ο κόσμος βάζει… φρένο στην Golden Visa
- Ρομέν Γαβράς – Έμιλι Ραταϊκόφσκι: Ερωτευμένοι από το «Άγιον Όρος» στο Μεταξουργείο
- Ένοπλη ληστεία σε ζαχαροπλαστείο στη Νίκαια – Άρπαξε το ταμείο και έφυγε με το όπλο στο χέρι
- Συμφέρει τώρα η αγορά πετρελαίου θέρμανσης;



