Οι τέσσερις από τις επτά ταινίες του αφιερώματος έχουν σαν κύριο άξονα κάποιο ιστορικό γεγονός.

Ο νομάς (2005) των Σεργκέϊ Μποντρόβ και Ταλγκάτ Τεμένοβ: ιστορικό έπος, που αποτελεί την πρώτη συμμετοχή των ΗΠΑ σε παραγωγή του Καζακστάν με συμπαραγωγό τη Ρωσία. Βασίζεται στο δεύτερο βιβλίο από την ομώνυμη τριλογία του Ιλιάς Εσινμπερλίν, που διαδραματίζεται τον 18ο αιώνα, με ήρωα έναν νεαρό ο οποίος προορίζεται να ενώσει τρεις αντιμαχόμενες φυλές της χώρας.

Το Δώρο στον Στάλιν (2008) του Ρουστέμ Αμπντράσεβ: αφηγείται την ιστορία του μικρού 9 χρόνου Σάσα, ο οποίος δραπετεύει από το τρένο μεταφοράς των Εβραίων προσφύγων από τη Μόσχα στο Καζακστάν, με φόντο την πυρηνική δοκιμή που πραγματοποιήθηκε το 1949 από τη Σοβιετική κυβέρνηση με αφορμή τα γενέθλια του Στάλιν και κόστισε τη ζωή πολλών αθώων θυμάτων. Πρόκειται για μια διεθνή συμπαραγωγή Καζακστάν, Ρωσίας, Πολωνίας και Ισραήλ που άνοιξε το 13ο Διεθνές Φεστιβάλ Κινηματογράφου του Πουσάν στην Κορέα (Busan International Film Festival). Βραβεύτηκε με το Μεγάλο Βραβείο του πρώτου διεθνούς φεστιβάλ «Ανατολή & Δύση. Κλασικισμός και πρωτοπορία» (East & West. Classical and Avant-garde Film Festival-Orenburg, Ρωσία), και προβλήθηκε σαν work in progress στα κινηματογραφικά φεστιβάλ του Βερολίνου και των Κανών.

Μουσταφά Σοκάϊ (2008) του Σατιμπαλντί Ναριμπέτο: εδώ ξεδιπλώνεται η βιογραφία της λαμπρής πολιτικής προσωπικότητας του πρώτου μισού του 20ου αιώνα, του Μουσταφά Σοκάϊ, το όνομα του οποίου για πολλά χρόνια ήταν απαγορευμένο, από τη νεαρή ηλικία έως το θάνατό του στο Βερολίνο το 1941. Ο Μουσταφά Σοκάϊ αγωνίστηκε για την αυτοδιάθεση του Καζακστάν ακόμη και μετά την εξορία του στην Ευρώπη.

Ο ουρανός των παιδικών μου χρόνων (2011) του Ρουστέμ Αμπντράσεβ, καταγράφει την παιδική ηλικία του πρώτου Προέδρου της Δημοκρατίας του Καζακστάν Νουρσουλτάν Ναζαρμπάεβ, βασιζόμενη σε γραπτά του ιδίου. Στο πλαίσιο αυτό αναπαρίστανται μερικά από τα πιο σοβαρά ιστορικά γεγονότα που διαμόρφωσαν τη ΣΣΔ του Καζακστάν όπως ο Μεγάλος Πατριωτικός Πόλεμος, η αναγκαστική απέλαση των Τσετσένων και άλλων λαών του Καυκάσου στο Καζακστάν και η αναγκαστική κολεκτιβοποίηση των νομάδων του Καζακστάν.

Οι υπόλοιπες τρεις ταινίες εστιάζουν σε οπτικές της σύγχρονης κοινωνίας του Καζακστάν.

Ιερή αμαρτία (2006) του Μπολάτ Σαρίπ: βασισμένη στο διήγημα Σολπαννίν κουνασί-Η αμαρτία της Σολπάν του Μαγκζάν Ζουμαμπαέβ, θέτει το ζήτημα της μητρότητας μέσα από την ηρωίδα της ταινίας, που διχάζεται ανάμεσα στις προσωπικές της επιθυμίες και τις κοινωνικές επιταγές, με φόντο τις παραδόσεις τις καζαχικής κοινωνίας.

Ιστορία για το ροζ κουνελάκι (2010) του Φαρχάτ Σαρίποβ: ο νεαρός Ερλάν εγκαταλείπει την οικογένεια του στην επαρχία για να σπουδάσει στην πόλη. Τυφλωμένος από τους πειρασμούς και τις απολαύσεις της ζωής στην πόλη και κάνοντας παρέα με τη λεγόμενη «χρυσή νεολαία», τα παιδιά της πλούσιας μεγαλοαστικής τάξης, μπλέκεται σε μια περίεργη ιστορία προδίδοντας τις ηθικές αρχές του.

Εκκαθαριστής: (2011) του Αχάν Σατάεβ, ο νεαρός Αρσέν ανακαλύπτει πως ο θάνατος του αδελφού του δεν ήταν τυχαίο γεγονός και αναζητά τους δολοφόνους του.

Οι ταινίες προβάλλονται με ελληνικούς και αγγλικούς υπότιτλους.

Ειδήσεις Σήμερα: