Ευτυχία

Eνας παντρεμένος ψυχίατρος ο οποίος ορέγεται σεξουαλικά τον 11χρονο συμμαθητή του γιου του. Ένας αντικοινωνικός τριαντάρης που χρησιμοποιεί το «σπαταλημένο» σπέρμα του σαν κόλα για γραμματόσημα. Μια αθεράπευτα νυμφομανής στα πρόθυρα νευρικής κρίσης…Αυτοί είναι μερικοί από τους χαρακτήρες του μικρόκοσμου που χτίζει ο (υπεύθυνος και για το σενάριο) Todd Solondz. Ισορροπώντας ιδανικά ανάμεσα στο δράμα και την κωμωδία, μα πάνω από όλα σαρδόνιο και ειρωνικό όσο και ο τίτλος του, το Happiness αφορά μια νοσηρή πραγματικότητα, που σε πολλούς(;) φαντάζει εντελώς «ξένη». Ακόμα και ο ίδιος ο Solondz σκηνοθετεί εντελώς αποστασιοποιημένα χωρίς ωστόσο να παραλείπει να κλείνει συνεχώς το μάτι στον θεατή. Ο τελευταίος, ύστερα από έναν καταιγισμό ακραίων και υπερβολικών καταστάσεων, μάλλον γρήγορα θα πάψει να παίρνει ο,τιδηποτε βλέπει στα σοβαρά. Και όταν ο παιδεραστής πατέρας θα εξομολογηθεί στον γιο του ότι αυνανίζεται ενώ τον σκέφτεται γυμνό, θα αισθάνεται ίσως πολύ μπερδεμένος ακόμη και για να σοκαριστεί. Γιατί άλλωστε όπως γνωρίζουμε η ευτυχία βρίσκεται στα «απλά» καθημερινά πράγματα…