Γνωρίστε το κορίτσι του διπλανού portal

Έντονα σαρκαστική η γραφή σου. Ο σαρκασμός είναι το «όπλο» για την αντιμετώπιση της καθημερινότητας ή μέσο «φυγής» απ’ αυτήν;

Ο σαρκασμός είναι όπλο φυσικά. Εναντίον όλων –και του εαυτού μου! Δεν τον επιδιώκω, μη νομίζετε. Απλά γεννήθηκα μ’ αυτό το εντελώς άβολο τρίτο μάτι που βλέπει κάτω από τις κυριλέ κοστουμιές τη σαπιοκοιλιά του κυρίου υπουργού φερ’ ειπείν. Επίσης συνετέλεσε και το γεγονός ότι σε μια πολύ κρίσιμη ηλικία για κάθε παιδί είδα τυχαία στην Τιβί τη Σαπφώ Νοταρά να ουρλιάζει: ΜΠΟΥΡΛΟΤΟΟΟΟΟ! Και όσο να ‘ναι επηρεάστηκα…

Μια ακόμη άνεργη, πλην όμως επιστημονικά καταρτισμένη κοπέλα στο «κοπάδι» με τους ανέργους. Γιατί άραγε επέλεξες την επιστροφή στην Ελλάδα και όχι την παραμονή στο εξωτερικό;

Γύρισα στην Ελλάδα για τον ίδιο λόγο που έφυγα απ’ την Ελλάδα. Με τρώει ο κώλος μου γενικά. Δεν μπορώ να κάτσω πουθενά για πολύ (τώρα φερ’ ειπείν έχω κάτι σκέψεις για το Σίντνεϋ. Μαθαίνω ότι υπάρχουν κενές θέσεις φιλοσόφων στην περιοχή κι εγώ είμαι σε προσφορά αυτήν την εποχή…)

Πέντε σκέψεις-προτάσεις για το Κίνημα των Αγανακτισμένων. Μήπως είσαι κι εσύ στην Πλατεία Συντάγματος; Η συλλογικότητα θα δώσει λύση, στην εποχή του «ωχαδερφισμού»;

Η συλλογικότητα θα δώσει τη λύση Μαίρη μου –τα είπε ο Μάρξ, μη με αναγκάσεις να επαναλαμβάνομαι σε παρακαλώ. Οπότε διαβάστε όλοι, μα όλοι, συλλογικά κορίτσι! Μπορεί να μη δώσει σε σας τη λύση, θα τη δώσει όμως σε μένα…

Θα έμπαινες ποτέ στον πειρασμό να μπεις στην Βουλή (με ορθόδοξο ή ανορθόδοξο τρόπο);

Πλάκα μου κάνετε; Τώρα να μπω στη Βουλή; Τώρα βγαίνουν τρεχοντας κι αυτοί που είναι μέσα…

Τα new media και τα site κοινωνικής δικτύωσης είναι ένας εναλλακτικός τρόπος επαφής με τους άλλους, συμπληρωματικός των παραδοσιακών ή ένας εύκολος τρόπος να διατηρείς την ανωνυμία σου;

Το ίντερνετ με γέννησε. Ξέρετε κανέναν που να μην αγαπάει τη μαμά του;

Στην εποχή της «κλειδαρότρυπας», όπου όλοι «κατασκοπεύουν» όλους μέσω των tweets και του facebook, πόσο εύκολο ή δύσκολο είναι να μη αποκαλύπτεσαι;

Το Facebook πράγματι είναι ο μεγάλος ρουφιάνος και τον λατρεύω γι’ αυτό. Μαθαίνουμε όλοι για όλους αλλά προσοχή: δεν μαθαίνουμε αυτό που του συμβαίνει αλλά αυτό που θέλει να μάθουμε ότι του συμβαίνει. Με λίγα λόγια είναι ο παράδεισος του ψυχαναλυτή! Φεστιβάλ φαντασιώσεων! Γουστάρω! Και σ’ αυτό το σημείο να ξεκαθαρίσω κάτι για να ‘μαστε ‘ξηγημένοι: Ολοι μου μοστράρετε το πραγματικό σας όνομα αλλά -μεταξύ κατεργαρέων ειλικρίνεια παίδες- αυτό είναι το μόνο πραγματικό στο προφίλ σας! Με μένα τουλάχιστον ξέρεις που πας: στο άγνωστο με βάρκα την ελπίδα. Μπορεί να είμαι 13χρονο με πρόωρη ανάπτυξη, καλωδιωμένος καλόγερος στο Αγιο Ορος ή η Φάνη-Πάλη Πετραλιά. Δεν υπόσχομαι τίποτα, δηλαδή τα υπόσχομαι όλα!

Τελικά, Κορίτσι του διπλανού portal, στην ρευστή πολιτική και κοινωνική κατάσταση που ζούμε, πόσο εύκολο είναι να διατηρούμε προσωπικές αξίες;

Πολύ εύκολο αν κρίνω από τους αγαπημένους μου γονείς: Η μάνα(τζερ) εξακολουθεί να πιστεύει στο φακελάκι και ο μπαμπακούλης στο ξανθό γένος (βλ. Λαρίσα)

Ποιες προσδοκίες συνοδεύουν την κυκλοφορία του βιβλίου σου; Στα σκαριά υπάρχουν επόμενο συγγραφικά βήματα;

Κατόπιν απαιτήσεως του λατρεμένου μου κοινού γράφω εντατικά το επόμενο αλλά το θέμα του είναι σαν την ταυτότητά μου: επτασφράγιστο μυστικό!