Πάλομαρ

Διότι ο κύριος Πάλομαρ είναι σαν το συνονόματό του παρατηρητήριο. Μόνο που ο Πάλομαρ δεν παρατηρεί μονάχα τον ουρανό· παρατηρεί και το γυμνό στήθος μιας γυναίκας, κι ένα σαμιαμίδι που καταβροχθίζει τα θύματά του, κι ένα κύμα που σκάει στην ακρογιαλιά, και μια βιτρίνα με τα καλύτερα γαλλικά τυριά: κοιτάζει όλα όσα συμβαίνουν γύρω του, άλλοτε με τον ενθουσιασμό μικρού παιδιού κι άλλοτε με την ηρεμία του σοφού ανθρώπου.

Ο Πάλομαρ δεν είναι ποτέ σίγουρος για τον εαυτό του, δεν κατέχει καμιά μοναδική αλήθεια και δεν φοβάται να αλλάζει άποψη όταν αυτό του επιβάλλει η ζωή και ο κόσμος.

Ως alter ego του Ίταλο Καλβίνο, ο σιωπηρός Πάλομαρ δίνει στο συγγραφέα τη δυνατότητα να στήσει ένα από τα καλύτερα, τα πιο γοητευτικά και τα πιο παιχνιδιάρικα βιβλία του.

Παρουσίαση του συγγραφέα

Ο Ίταλο Καλβίνο (1923-1985) πρωτοεμφανίσθηκε στα ιταλικά γράμματα το 1947 με το μυθιστόρημα Το μονοπάτι των αραχνοφωλιών με θέμα την Αντίσταση, θέμα που πραγματεύεται και στο επόμενο βιβλίο του, μια συλλογή από διηγήματα με γενικό τίτλο Τελευταίο έρχεται το κοράκι.
Ακολουθεί η τριλογία που τον έκανε διάσημο, τρία σύντομα μυθιστορήματα που συνθέτουν τον κύκλο Οι πρόγονοί μας: Ο διχοτομημένος υποκόμης, Ο αναρριχώμενος βαρόνος και Ο ανύπαρκτος ιππότης. Ακολουθεί, το 1956, μια συλλογή ιταλικών λαϊκών παραμυθιών που μετέγραψε ο συγγραφέας με τίτλο Ιταλικοί μύθοι, ενώ δυο χρόνια αργότερα εκδίδει τα Διηγήματα, συλλογή που περιέχει και την πολύ γνωστή ενότητα διηγημάτων Οι δύσκολοι έρωτες.
Ακολουθούν δύο σύντομα μυθιστορήματα, το Μαρκοβάλντο ή Οι εποχές στην πόλη και το Η μέρα ενός εκλογικού αντιπροσώπου (1963) που ολοκληρώνουν τη «νεορεαλιστική» του φάση.
Το 1965 και το 1967 εκδίδει δύο συλλογές «φανταστικών» διηγημάτων με τίτλους Τα κοσμοκωμικά και Ταυ με μηδέν, ενώ το 1969 εκπλήσσει όλο τον κόσμο με το Κάστρο των διασταυρωμένων πεπρωμένων. Ακολουθούν τα έργα Οι αόρατες πόλεις (1972), Αν μια νύχτα του χειμώνα ένας ταξιδιώτης (1979), τα οποία θεωρούνται τα αριστουργήματά του, καθώς και ο ερμητικός Πάλομαρ (1983), το έργο που ο ίδιος προτιμούσε περισσότερο από όλα τα άλλα.
Μετά το θάνατό του εκδόθηκαν τα έργα Κάτω απ’ τον ιαγουάρο ήλιο, Σχετικά με το παραμύθι (δοκίμιο), Αμερικανικά μαθήματα (δοκίμιο), Ο δρόμος του Σαν Τζιοβάνι, Γιατί πρέπει να διαβάζουμε τους κλασικούς (δοκίμιο) και Λίγο πριν πεις «Εμπρός», μια συλλογή διηγημάτων που καλύπτουν την περίοδο από τα τέλη της δεκαετίας του ‘40 μέχρι το θάνατό του.